Árligi fráferðardagurin hjá 0. flokki er ein serlig løta í skúlaárinum. Tá savnast børn, foreldur og starvsfólk um eina hátíð, sum markerar, at tey yngstu næmingarnir hava lagt fyrsta árið í skúlanum aftur um seg. Dagurin er bæði ein kveðja til tað farna og ein fagnaður um alt tað, sum børnini hava lært og upplivað.
Á Frískúlanum í Havn verður dentur lagdur á tryggleika, umsorgan og gleði í læringini. Tí snýr fráferðardagurin seg ikki bara um at enda eitt skúlaár. Hann er eisini ein møguleiki at síggja, hvussu børnini eru vaksin í sjálvsáliti, felagsskapi og hugi til at kanna heimin.
Hóast dagurin hevur eitt hátíðarligt snið, skal hann fyrst og fremst kennast góður og nærverandi. Børnini skulu fáa pláss at vísa síni evni, siga farvæl við eitt kent skúlaumhvørvi og fegnast um næsta stigið í teirra skúlagongd.
Í 0. flokki eru nógv av teimum fyrstu skúlaupplivingunum savnaðar á einum stað. Børnini hava lært at finna sítt pláss í flokkinum, at lurta eftir hvørjum øðrum og at arbeiða saman. Tey hava eisini ment sínar fyrstu arbeiðsvanar, lært nýggj orð og roynt seg í bæði skapandi og fakligum uppgávum.
Fráferðardagurin gevur hesum upplivingum ein felags karm. Ein sangur, ein framsýning, ein frásøgn ella ein lítil framførsla kann vísa, hvussu nógv børnini hava ment seg. Tað týdningarmesta er ikki, at alt verður fullkomið, men at børnini kenna, at teirra íkast hevur virði.
Foreldur fáa samstundis høvi at síggja ein part av gerandisdegnum í flokkinum. Tey fáa innlit í arbeiðið, vinarlagið og tær smáu sigrarnar, sum ofta ikki síggjast heima. Hetta styrkir sambandið millum heim og skúla.
Fyrsti flokkurin í skúlanum kann kennast sum ein stór broyting hjá einum barni. Nýggj vaksin, nýggir vinir, aðrar reglur og ein øðrvísi dagsskipan krevja tillaging. Eitt trygt og virkið umhvørvi hjálpir børnunum at taka hesa broytingina í smáum stigum.
Tá skúlaárið endar, hava næmingarnir fingið royndir, sum røkka langt út um bókstavir og tøl. Tey hava lært at bíða eftir røðini, at loysa ósemjur, at biðja um hjálp og at gleðast vegna onnur. Hetta eru grundleggjandi førleikar, sum fylgja teimum víðari í skúlanum.
Fráferðardagurin kann tí síggjast sum ein brúgv millum byrjan og framhald. Børnini fara ikki burtur frá øllum tí, tey kenna, men taka sínar royndir og sítt felagsskaparkensl við sær inn í komandi skúlaár.
Ein hugnalig skrá kann byrja við, at børnini og teirra nærmastu verða boðin vælkomin. Síðani kunnu tey yngstu næmingarnir framføra ein sang, vísa eina stutta rørslusýning ella greiða frá einum verkætlanararbeiði. Faroeskur sangur, dansur og yrkingar kunnu geva degnum eitt serligt lokalt og mentanarligt íkast.
Eitt annað gott innslag er ein framsýning við arbeiðum úr skúlaárinum. Tekningar, hondarbeiði, bøkur, myndir og smáar verkætlanir kunnu vísa fjølbroytnið í undirvísingini. Kreativ læring gevur børnunum møguleika at arbeiða við hugflogi, nærlagni og samrøðu í senn.
Um høvi er til tess, kunnu starvsfólk eisini seta orð á árið og takka børnunum fyri teirra íkast. Ein stutt heilsan til hvønn einstakan næming kann verða ein sterk og minnisrík løta. Tað er tó umráðandi, at skráin ikki verður ov drúgv, tí børnini skulu hava tíð at njóta dagin.
Ein fráferðardagur verður ofta serliga góður, tá hann knýtir seg at siðum, sum børnini kenna aftur. Tað kann vera felagssangur, føroyskur dansur, ein søga, ein leikur ella ein løta úti í náttúruni. Slíkir siðir skapa samanhang millum skúlagongdina, føroyska mentan og gerandisdagin hjá familjunum.
Á skúlanum í Havn eru mentanarlig tiltøk sum hondarbeiði, bókadagar og framførslur við til at geva læringini lív. Fráferðardagurin kann savna hesi ymisku hugskot í eina felags uppliving, har øll børnini sleppa at vera virkin á sínum egna hátt.
| Partur av degnum | Hvat børnini kunnu fáa burturúr | Hvussu tey vaksnu stuðla |
|---|---|---|
| Felagssangur | Tryggleika og kenslu av felagsskapi | Syngja við og vísa nærveru |
| Framsýning | Stoltleika av egnum arbeiði | Spyrja inn til verkini |
| Framførsla | Venjing í at standa frammi | Fagna royndini, ikki úrslitinum |
| Hugnalig samvera | Ró og gleði eftir skúlaárið | Geva rúm fyri práti og spæl |
| Kveðja til flokkin | Fatan av broyting og vøkstri | Seta jalig orð á árið |
Foreldur kunnu hjálpa barninum at fyrireika seg við at tosa um, hvat skal henda, uttan at gera dagin ov formellan. Tað kann vera gagnligt at minna á, at barnið ikki skal duga nakað uttanat ella standa einsamalt frammi, um tað ikki hevur hug. Málið er, at barnið kennir seg trygt og sætt.
Á sjálvum degnum er tað gott at vísa ró og jaliga nærveru. Summi børn elska at syngja og framføra, meðan onnur helst vilja standa eitt sindur aftarlaga. Bæði reaktiónirnar eru náttúrligar. Ein mildur stuðul og eitt smíl kunnu vera nóg mikið til at geva barninum dirvi.
Eftir hátíðarløtuna kann familjan práta um tað, sum barnið kendi seg mest errið av. Kanska var tað ein tekning, ein vinur, ein søga ella bara tað at møta upp og vera við. Slíkar samrøður hjálpa barninum at seta orð á egnar upplivingar og síggja sína egnu menning.
Ein einfaldur og fyrisigandi karmur ger dagin lættari hjá teimum yngstu. Tá børnini vita, hvar tey skulu vera, hvørjum tey skulu fylgjast við, og nær tey fáa frítt spæl, kunnu tey betur savna seg um gleðina.
Ein lítil minnisgáva, ein mynd ella eitt bræv frá flokkinum kann eisini gera nógv. Slík tekin kunnu hjálpa barninum at skilja, at eitt tíðarskeið er liðugt, samstundis sum ein nýggj byrjan bíðar.
Tá 0. flokkur fer frá einum skúlaári til tað næsta, broytist nógv, men grundarlagið er lagt. Børnini hava fingið felags søgur, felags sangir og royndir av at vera partur av einum flokki. Tær royndirnar hava týdning, tá tey møta nýggjum uppgávum og størri ábyrgd.
Frískúlin í Havn kann við sínum virðum um umsorgan, virðing og gleði skapa eina fráferðarløtu, har øll børn kenna seg vælkomin. Tað er júst í slíkum løtum, at skúlin verður meira enn ein staður til undirvísing. Hann verður ein felagsskapur, har børnini sleppa at vaksa í egnum tempi.
Lat árliga fráferðardagin verða eitt vakurt punktum fyri fyrsta skúlaárið og eina bjarta byrjan upp á tað næsta. Fylg við kunningini frá skúlanum, tak lut í hátíðarløtuni og fagna teimum ungu næmingunum, sum hava tikið síni fyrstu stóru stig í skúlanum.