At børnini læra at nýta tøkn í undirvísingini, snýr seg ikki bara um at duga at trýsta á røttu knapparnar. Tøknin skal vera eitt amboð, sum ger tað lættari at kanna, skapa, samskifta og skilja. Í einum tryggum og fjølbroyttum læringsumhvørvi fáa børnini høvi at royna seg í egnum tempo og saman við øðrum.
Í Frískúlanum í Havn verður dentur lagdur á, at læring skal vera meiningsfull, mennandi og stuttlig. Talgild amboð kunnu stuðla undir hesa hugsan, tá ið tey verða brúkt við greiðum endamáli og í samspæli við bøkur, samrøður, rørslu, skapandi arbeiði og siðbundna føroyska mentan.
Tøknin kemur tí ikki í staðin fyri læraran ella felagsskapin. Hon verður ein partur av einari undirvísing, har børnini læra at hugsa sjálvstøðugt, vísa ábyrgd og síggja møguleikar í bæði tí talgilda og tí veruliga heiminum.
Í skúlanum kunnu telda, spjaldteld, myndatól og onnur talgild amboð verða brúkt til ymisk endamál. Børnini kunnu leita eftir upplýsingum, skriva tekstir, tekna, taka upp ljóð ella myndir og leggja fram tað, tey hava arbeitt við. Soleiðis verður undirvísingin fjølbroytt, og fleiri ymiskir læringarhættir sleppa framat.
Tað týdningarmikla er, at børnini skilja, hví eitt ávíst amboð verður valt. Lærarin kann til dømis vísa, hvussu ein kann brúka myndir til at greiða frá einari náttúruuppliving, ella hvussu ein talgild framløga kann hjálpa einum næmingi at seta orð á eina verkætlan. Tað gevur tøkni eitt innihald og eina greiða meining.
Tá ið børnini arbeiða saman um eina uppgávu, læra tey eisini at býta arbeiðið, lurta eftir hvørjum øðrum og taka felags avgerðir. Talgild samvinna verður tá ein venjing í sosialum førleikum, ikki bara í tekniskari nýtslu.
Ein týdningarmikil partur av tøknilæringini er at brúka talgild amboð á ein tryggan og ábyrgdarfullan hátt. Børnini læra, at ikki alt, sum sæst á netinum, er rætt, og at tey skulu vera varin við persónligum upplýsingum, myndum og orðum, sum tey deila.
Í aldurs hóskandi løtum kunnu tey arbeiða við at finna góðar keldur, samanbera upplýsingar og spyrja, hvør hevur gjørt eina heimasíðu ella eina mynd. Hetta styrkir talgilda vitan og hjálpir børnunum at verða virkin og kritisk í einum heimi, har upplýsingar eru lætt atkomuligar.
Lærarin hevur ein týðandi leiklut í at seta karmar. Greiðar avtalur um skírtíð, arbeiðslag, netupplivingar og samskifti skapa frið og tryggleika. Tøknin skal stuðla undir trivnaðin, og tí er tað eisini neyðugt at hava løtur uttan skíggja, við rørslu, prát, handaligum arbeiði og felagssangi.
| Talgilt arbeiði | Tað, børnini kunnu læra | Gott samspæl |
|---|---|---|
| Skriva og leggja fram | Mál, framløgu og sjálvsálit | Samrøða og upplesing |
| Leita eftir upplýsingum | Keldunýtslu og kritiska hugsan | Bøkur og lærarasamrøða |
| Taka myndir og ljóð upp | Frásøgn og skapandi miðlan | Náttúruupplivingar |
| Tekna og skapa talgilt | Hugflog og arbeiðsgleði | Handskrivað og handligt arbeiði |
| Arbeiða saman á netinum | Ábyrgd og samskifti | Felags uppgávur og rørslur |
Ein góður háttur at brúka tøkni er at lata børnini arbeiða við veruligum spurningum. Tey kunnu kanna, hvussu ein plantan veksur, savna frásagnir frá eldri fólki, gera eina ljóðupptøku av føroyskum sangi ella skapa eina myndasøgu um lívið í skúlanum. Tá ið arbeiðið hevur samband við teirra egna gerandisdag, gerst læringin meira livandi.
Siðbundin evni og talgild miðlan kunnu væl stuðla hvør øðrum. Í einari verkætlan um føroyskt handverk kunnu børnini bæði læra um søguna, arbeiða við tilfari og dokumentera gongdina við myndum. Hetta sæst eisini í arbeiðinum við handarbeiði og ullarvevnadur, har hond, hugflog og mentan møtast.
Slíkar verkætlanir geva børnunum møguleika at vísa, hvat tey duga, á ymiskan hátt. Ein næmingur kann vera góður til at skriva, ein annar til at tekna, ein triði til at greiða frá ella skipa myndir. Tøknin kann hjálpa øllum at fáa eina rødd, samstundis sum felagsskapurin verður varðveittur.
Tá ið ein skúli veksur, verða nýggir tørvir og møguleikar eisini sjónligir. Fleiri næmingar og fjølbroyttari virksemi krevja greiða samskipan, og talgild amboð kunnu gera tað lættari at deila arbeiði, savna tilfar og samskifta við familjur.
Frískúlin hevur áður greitt frá, hvussu nýggjur flokkur varð ein partur av menningini. Í einum slíkum skúlaumhvørvi kann tøkni stuðla undir yvirlit og felags rútmu, men hon skal altíð tæna teimum menniskjaligu sambondunum og dagliga arbeiðinum í flokkinum.
Næmingarnir læra eisini, at tøkni ikki er nakað fast og liðugt. Nýggj amboð koma støðugt, og tí er týdningarmikið at menna førleikan at læra nýtt, kanna møguleikar og laga seg til broytingar. Tað er ein førleiki, sum verður gagnligur langt eftir skúlatíðina.
Tað er lærarin, sum knýtir tøknina saman við læringsmálinum. Ein skíggjaløta hevur størri virði, tá ið børnini vita, hvat tey skulu kanna, skapa ella greiða frá. Eftir arbeiðið er gott at steðga á og tosa um, hvat eydnaðist, hvat var trupult, og hvussu amboðið hjálpti teimum.
Foreldur hava eisini ein týdningarmiklan leiklut. Tá ið heim og skúli hava eitt opið samskifti um talgilda nýtslu, verða børnini betur stuðlað. Tað kann vera gagnligt at tosa um góðar vanar, hví fríløtur uttan skíggja eru neyðugar, og hvussu ein vísir øðrum virðing á netinum.
Nýtslan av tøkni kann verða serliga góð, tá ið hon gevur næmingum møguleika at arbeiða við tí, sum teirra áhugi og førleikar vísa teimum ímóti. Hon skal ikki skapa óneyðugt trýst, men geva fleiri inngongdir til sama læringsmál.
Fyri at fáa sum mest burtur úr tøknini er gott at hava einfaldar og greiðar leiðreglur. Børnini kunnu venja seg við at leggja amboðið frá sær, tá ið uppgávan er liðug, verja síni loyniorð og biðja um hjálp, um okkurt á netinum kennist ótrygt.
Í undirvísingini kunnu hesir vanar verða styrktir:
Framtíðin krevur børn, sum bæði duga at nýta tøkni og at velja hana við umhugsni. Í einum tryggum skúlaumhvørvi fáa tey møguleika at venja henda førleikan í smáum stigum, saman við vaksnum og floksfeløgum.
Komið nærri virkseminum og mentanini í Frískúlanum í Havn, fylgið við í gerandisdegnum og lesið um, hvussu skúlin skapar góðar karmar fyri læring. Takið samband við skúlan, um tit vilja vita meira um undirvísing, trivnað og møguleikarnar hjá tykkara barni.