Frískúlin luttekur í altjóða bókmenntadag
Bókmentir geva børnum møguleika at ferðast uttan at fara úr skúlastovuni. Gjøgnum søgur, yrkingar og myndabøkur kunnu tey uppliva onnur sjónarmið, kenna seg aftur í persónum og finna orð fyri kenslur, hugsanir og dreymar. Tí er ein altjóða bókmentadagur eitt gott høvi at seta lesing og frásøgn í miðdepilin.
Á Frískúlanum í Havn verður dagurin knýttur at einum tryggum og fjølbroyttum læringsumhvørvi. Næmingarnir fáa møguleika at arbeiða skapandi við tekstum, lurta eftir frásagnum og tosa saman um tað, tey lesa. Soleiðis verður bókin ikki bara ein uppgáva, men ein felags uppliving.
Henda tilgongdin samsvarar væl við virðini hjá Frískúlanum í Havn, har trivnaður, virðing, umsorgan og gleðin við at læra eru týðandi partar av gerandisdegnum. Altjóða bókmentadagurin gevur skúlanum eitt serligt høvi at vísa, hvussu lesing kann sameina læring, mentan og felagsskap.
Bókin sum felags ferðalag
Tá ein heilur skúli arbeiðir við bókmentum, verður lesingin ein felags mentan. Næmingar kunnu hitta somu søgu á ymiskan hátt, tí teirra royndir og hugflog eru ymisk. Ein persónur í eini bók kann vekja látur hjá einum næmingi, meðan ein annar hugsar um vinarlag, ótta ella dirvi.
Lærarin hevur ein týðandi leiklut í at skapa rúm fyri hesum samtalunum. Við opnum spurningum og virðiligari samrøðu læra børnini, at tað ikki altíð finst eitt einasta rætt svar. Tey venja seg við at lurta, greiða frá og grundgeva fyri sínum egnu tulkingum.
Lesing, mál og hugflog
Bókmentir styrkja orðfeingið og geva næmingunum eitt fjølbroytt mál at arbeiða við. Tá tey hoyra nýggj orð í eini søgu og sjálvi royna at brúka tey, verður málmenningin knýtt at eini meiningsfullari uppliving. Hetta ger tað lættari at minnast orðini og skilja, hvussu tey kunnu nýtast.
Søgan gevur eisini hugflognum fríar ræsur. Næmingar kunnu tekna ein persón, skriva ein nýggjan endi, framføra ein samrøðu ella skapa eina heilt nýggja frásøgn. Við slíkum arbeiðshættum verða lesing og skriving knýttar saman við leik, tónleiki, myndlist og rørslu.
Ein dagur við fjølbroyttum virksemi
Altjóða bókmentadagurin kann lagast til ymisk aldursstig og ymisk áhugamál. Summi børn trívast best við at lurta, onnur vilja lesa hart, og nøkur vilja helst vísa sína fatan gjøgnum myndir ella framførslur. Fjölbroytni ger tað møguligt hjá øllum at taka lut á sínum egna hátt.
| Virksemi | Læringsfokus | Hvat næmingarnir fáa við sær |
|---|---|---|
| Upplestur og samrøða | Lurting og tulking | Nýggj orð og sjónarmið |
| Rithøvundavitjan | Møtið við skapandi arbeiði | Innlit í, hvussu ein søga verður til |
| Kreativ verkstova | Skriving, tekning og leikur | Frælsi at skapa egna frásøgn |
| Felags framførsla | Munnlig framløga og samstarv | Sjálvsálit og felagsskap |
| Føroysk siðvenja | Mál, mentan og frásøgn | Samband við egna mentanararv |
Ein rithøvundavitjan kann vera ein serliga minnisríkur partur av degnum. Tá næmingarnir hitta ein høvund, fáa teir møguleika at hoyra um arbeiðsgongdina aftan fyri eina bók og um, hvussu hugskot verða ment. Á bókadegnum á skúlanum sæst, hvussu ein slík vitjan kann skapa forvitni og lívligt samspæl millum børn og rithøvund.
Føroysk rødd í altjóða høpi
Ein altjóða bókmentadagur er eisini eitt høvi at seta føroyska málið og føroysku søguna í samband við heimin. Næmingarnir kunnu lesa føroyskar tekstir, arbeiða við gomlum frásagnum og samanbera tær við søgur úr øðrum londum. Á tann hátt gerast teirra egna mentan og aðrar mentanir partar av sama samtali.
Føroyskur dansur, sangur, handverk og munnlig frásøgn kunnu geva degnum serligan dám. Slík listaliga arbeiði vísa, at bókmentir ikki bara eru orð á pappíri. Tær liva eisini í røddini, kroppinum, tónunum og siðunum, sum verða bornir frá einum ættarliði til tað næsta.
Næmingurin sum lesari og skapari
Endamálið er ikki bara, at børnini skulu lesa fleiri bøkur. Tey skulu eisini kenna, at teirra egna rødd hevur týdning. Tá ein næmingur skrivar eina stutta søgu, setur orð á eina kenslu ella torir at lesa hart fyri flokkinum, verður hann partur av bókmentarliga felagsskapinum.
Læringin verður sterkari, tá næmingarnir sleppa at velja og ávirka. Teir kunnu velja persón, evni, arbeiðshátt ella snið. Hetta gevur teimum ábyrgd og ger tað lættari at síggja seg sjálvar sum lesarar, rithøvundar og skapandi menniskju.
Soleiðis verður upplivingin livandi
Ein góður bókmentadagur krevur ikki altíð nógv útgerð. Tað týdningarmesta er, at dagurin hevur eitt greitt endamál, fjølbroyttar uppgávur og rúm fyri samrøðu. Skúlin kann byrja við felags upplesturi og síðani lata næmingarnar arbeiða í smærri bólkum ella einsæris.
Hesar leiðir kunnu geva degnum góða javnvág:
- Vel eina søgu, sum hóskar til aldur, áhuga og lesiførleika.
- Lat næmingarnar lurta, lesa, tosa og skapa við ymiskum arbeiðsháttum.
- Set føroyskt mál og føroyska mentan í samband við altjóða søgur.
- Gev pláss fyri bæði fríum hugflogi og greiðari vegleiðing.
- Savna arbeiðini í eina framsýning, bók ella felags framførslu.
Tá familjur og starvsfólk eisini verða drigin inn í arbeiðið, kann upplivingin halda fram heima. Foreldur kunnu lesa saman við børnunum, tosa um persónarnar ella hjálpa teimum at finna nýggjar bøkur. Soleiðis verður lesing ein natúrligur partur av gerandisdegnum og ikki bara nakað, ið hendir á einum serstøkum degi.
Frískúlin luttekur í altjóða bókmentadagnum við eini tilgongd, har vitan, skapan og trivnaður ganga hond í hond. Dagurin minnir okkum á, at ein góð søga kann opna nýggjar dyr, byggja brýr millum fólk og geva børnum dirvi at seta orð á sín egna heim.
Fylg við virkseminum hjá skúlanum og fá íblástur frá arbeiðinum við bókmentum, lesing og føroyskum mentanararvi. Lat næmingarnar uppliva gleðina við eini góðari bók og geva teimum rúm at skriva, siga og skapa sínar egnu søgur.
