Lærarar og næmingar røkja skúlans urtagarð

Í urtagarðinum hjá skúlanum fáa børnini møguleika at læra við hondunum, eygleiða náttúruna og síggja, hvussu eitt lítið fræ kann mennast til eina plantu. Arbeiðið er ein natúrligur partur av skúladegnum, har læring, rørsla og felagsskapur ganga hond í hond.

Lærarar og næmingar taka í felag ábyrgd av teimum ymisku uppgávunum. Tey sáa fræ, vaska krukkur, vatna plantur, reinsa beð og fylgja við, hvussu urtagarðurin broytist gjøgnum árstíðirnar. Soleiðis verður arbeiðið bæði skipað og hugnaligt.

Urtagarðurin gevur eisini rúm fyri samrøðum um mat, umhvørvi, veður og burðardygd. Næmingarnir fáa eina greiðari fatan av, hvar grønmeti kemur frá, og hví tað hevur týdning at fara væl við mold, vatni og øllum livandi.

Á Frískúlan í Havn verður dentur lagdur á eitt trygt og mennandi umhvørvi, har børnini kunnu kanna, skapa og royna seg. Urtagarðsarbeiðið stuðlar hesum sjónarmiði við at geva hvørjum næmingi eina ítøkiliga uppgávu og eitt felags mál.

Tað, sum næmingurin ger	Tað, sum næmingurin lærir
Sáar og plantar	Um lív, vøkstur og árstíðir
Vatnar og røkir	Um ábyrgd og reglusemi
Eygleiðir plantur	Um náttúru og vísindaligar arbeiðshættir
Arbeiðir saman við øðrum	Um samskifti og felagsskap
Tekur upp grøði	Um tolni, gleði og úrslit

Eitt felags arbeiði í gerandisdegnum

Tá arbeiðið í urtagarðinum byrjar, verður uppgávan lagað til aldur og førleika. Summi børn kunnu arbeiða við smáum fræum og plantupottum, meðan onnur taka sær av størri beðum ella hjálpa til við at gera økið klárt. Lærarin vísir, hvussu amboðini skulu brúkast, og fylgir við, at øll arbeiða trygt.

Næmingarnir læra skjótt, at urtagarðurin krevur reglusemi. Ein planta veksur ikki bara, tí hon er sáað. Hon skal hava hóskandi ljós, vatn og røkt. Við hesum gerandisligu uppgávunum verður ábyrgd gjørd sjónlig, og børnini síggja, at teirra íkast hevur týdning fyri alt felagið.

Læring við hondunum

Í urtagarðinum verða fakini knýtt saman á ein livandi hátt. Í náttúru og tøkni kunnu næmingarnir kanna mold, røtur, smádýr og veður. Í støddfrøði kunnu tey telja fræ, máta plantur og samanbera, hvussu nógv tær vaksa frá viku til viku.

Málsliga arbeiðið fær eisini eitt natúrligt pláss. Børnini kunnu skriva dagbók um planturnar, tekna tað, tey síggja, ella greiða floksfeløgunum frá einari uppgávu. Nýggj orð um urtagarð, grønmeti og árstíðir verða lættari at skilja, tá ið tey verða brúkt í veruligum støðum.

Ábyrgd og tolni

Ein týdningarmikil partur av arbeiðinum er at læra at bíða. Fræið spírar ikki altíð beinanvegin, og veðrið kann broyta ætlanirnar. Næmingarnir fáa roynt, at úrslit ofta krevja tolni, og at smáar gerðir hvønn dag kunnu hava stóran týdning seinni.

Lærararnir brúka løturnar í urtagarðinum til at stuðla børnunum, tá okkurt miseydnast. Um ein planta visnar, verður tosað um, hvat kann vera hent, og hvat kann gerast øðrvísi næstu ferð. Soleiðis verður mistak ein partur av læringini heldur enn nakað, ið skal fjala.

Arbeiðið gevur eisini næmingunum høvi at taka ymiskar leiklutir. Ein kann vera góður til at sáa, ein annar til at finna smádýr, og ein triði til at halda skil á amboðunum. Øll kunnu vera við og uppliva, at teirra eginleikar hava virði.

Urtagarðurin sum felagsskapur

Tá børn arbeiða lið um lið, verða samrøður og samstarv ein natúrligur partur av uppgávuni. Tey mugu býta amboð, hjálpa hvørjum øðrum og finna loysnir, um plássið ella tilfarið er avmarkað. Hetta styrkir virðingina fyri hvørjum øðrum og ger felags arbeiðið lættari.

Urtagarðurin kann eisini knýta skúlan nærri føroyskum siðum og mentan. Arbeiðið við jørðini minnir á týdningin av sjálvbjargni, árstíðunum og tí at taka sær av nærumhvørvinum. Samstundis kann tað geva íblástur til matgerð, handverk, sang og onnur skapandi verkætlanir.

Frá sáði til uppskeru

Tá grønmeti og urtir eru klár at heysta, fáa næmingarnir eitt sjónligt úrslit av arbeiðinum. Tað kann vera stuttligt at kanna, hvussu nógv er vaksið, og at smakka tað, sum er tikið upp. Smakkurin fær eina serliga søgu, tí børnini sjálvi hava verið við til at skapa uppskeruna.

Slíkar løtur kunnu eisini verða partur av felags tiltøkum í skúlanum. Næmingarnir kunnu vísa foreldrum og øðrum gestum urtagarðin, greiða frá arbeiðinum ella brúka grøði í einari matligari verkætlan. Í einari frásøgn um gullsand sæst eisini, hvussu hugflog og forvitni kunnu geva børnunum spennandi felags upplivingar.

Urtagarðurin er tí meira enn eitt grønt øki við mold og plantum. Hann er eitt lærurúm, har børnini fáa roynt ábyrgd, samstarv og tolni í veruligum gerandisuppgávum. Frá fyrsta frænum til fyrstu uppskeruna fylgja tey einari gongd, sum ger læringina sjónliga og meiningsfulla.

Komið nærri arbeiðinum á skúlanum og síggið, hvussu urtagarðurin verður brúktur sum partur av tryggum, fjølbroyttum og hugnaligum skúladegi. Vit bjóða familjum at fylgja við í virkseminum og taka lut í einum felagsskapi, har børnini sleppa at læra, skapa og røkja saman.