Ein nýggjur dagur í einum skúla byrjar ikki bert, tá hurðin verður latin upp um morgunin. Hann byrjar við teimum hugsanum, virðunum og málunum, sum skapa karmarnar fyri læring og trivnað. Hjá Frískúlanum í Havn er hvør skúladagur ein møguleiki at byggja víðari á tað, sum longu er gott, og samstundis finna nýggjar leiðir.
Framsøgn snýr seg um at seta orð á tað, sum skúlin stendur fyri, og at vísa, hvussu hesi virði síggjast í gerandisdegnum. Eitt trygt umhvørvi, virðing fyri hvørjum øðrum, gleði við at læra og rúm fyri ymiskum evnum eru grundarløg, sum geva børnunum dirvi at menna seg.
Framtíðarætlanirnar skulu tí ikki standa einsamallar á einum pappíri. Tær skulu merkjast í undirvísingini, í felagsskapinum, í samskiftinum við heimini og í teimum upplivingum, sum børnini fáa í skúlanum. Soleiðis verður nýggi dagurin ein náttúrligur partur av eini støðugari menning.
Ein góður skúli skapar frið til hugsan, spæl og læring. Tá børn kenna seg sædd og hoyrd, gerast tey meira sinnað at royna nakað nýtt og at læra av mistøkum. Trygd merkir eisini, at reglur og væntanir eru greiðar, samstundis sum pláss er fyri persónligum tørvi og ymiskum háttum at læra.
Á Frískúlanum í Havn verður dentur lagdur á eitt mennandi umhvørvi, har umsorgan og faklig menning fylgjast. Lærarar og starvsfólk hava ein týðandi leiklut í at skapa samband við næmingarnar og at leggja til rættis ein skúladag, sum gevur bæði fastar karmar og fjølbroyttar upplivingar.
Tá felagsskapurin er sterkur, verður tað lættari hjá børnunum at taka lut. Tey læra at lurta, samstarva, vísa ábyrgd og geva øðrum pláss. Hetta eru førleikar, sum hava týdning langt út um skúlagarðin.
Framsøgn í skúlanum kann síggjast á nógvum ymiskum stigum. Tað kann vera næmingurin, sum torir at greiða frá eini hugskoti framman fyri flokkin, ella barnið, sum finnur sín egna hátt at vísa, hvat tað hevur lært. Tað kann eisini vera ein samrøða, ein frásøgn, ein mynd, ein framførsla ella eitt verk, sum gevur læringini sjónligt lív.
Ein fjølbroytt undirvísing tekur hædd fyri, at børn læra á ymiskan hátt. Summi hava lætt við at lesa og skriva, meðan onnur læra best gjøgnum rørslu, samrøðu, skapandi arbeiði ella ítøkiligar uppgávur. Við at brúka fleiri arbeiðshættir kann skúlin skapa størri møguleikar fyri, at øll finna eina leið inn í læringina.
Forvitni er ein týdningarmikil drívmegi. Tá næmingar sleppa at seta spurningar, kanna evni og síggja samband millum skúlagreinir og veruliga lívið, gerst læringin meira meiningsfull. Eitt slíkt umhvørvi stuðlar bæði fakligum førleikum og evninum at hugsa sjálvstøðugt.
Føroysk mentan gevur skúlanum eitt serstakt tilknýti til staðið, har hann er. Sangur, dansur, handverk, søgur og siðir kunnu geva børnunum eina kenslu av samanhangi og samleika. Samstundis kunnu hesar arbeiðshættirnir vísa, at læring ikki altíð fer fram við einum skrivihefti ella framman fyri einum talvu.
Tá børn arbeiða við siðbundnum handverki, syngja føroyskar sangir ella venja framførslur, menna tey bæði handaligar og sosialar førleikar. Tey skulu samstarva, minnast, lurta og taka ábyrgd av einum felags úrsliti. Gleðin við at skapa nakað saman kann styrkja bæði sjálvsálit og felagsskap.
Bókadagar, framførslur og mentanarlig tiltøk geva eisini foreldrum og øðrum í nærumhvørvinum høvi at síggja, hvat fer fram í skúlanum. Slík løtur byggja brúgv millum skúla og heim og gera tað sjónligt, at børnini eru virknir luttakarar í egnum gerandisdegi.
Ein skúli, sum veksur, hevur tørv á góðari fyrireiking. Tað snýr seg um høli, starvsfólk, flokkar, samskifti og námsfrøðiligar karmar. Samstundis má vøksturin fara fram á ein hátt, sum varðveitir nærleikan og tryggleikan, ið longu eyðkenna skúlan.
Frásøgnin um nýggjan floksing vísir, hvussu broytingar kunnu gerast ein natúrligur partur av skúlans menning. Tá nýggj børn og nýggj familjur koma inn í felagsskapin, krevur tað greiðar mannagongdir og opið samskifti. Tað gevur øllum betri møguleika at kenna seg vælkomin.
Framtíðarætlanir kunnu fevna um fleiri øki: at menna undirvísingina, styrkja samstarvið við heimini, skapa betri karmar til skapandi arbeiði og tryggja, at starvsfólk fáa høvi til fakliga menning. Ætlanirnar skulu vera realistiskar, men samstundis hava hædd og framsýni, so skúlin kann laga seg eftir nýggjum tørvi.
Nýggjur dagur merkir eisini, at skúlin javnan steðgar á og hyggur at sínum arbeiði. Hvat riggar væl? Hvar kunnu vit gera tað betri? Hvussu tryggja vit, at bæði næmingar, foreldur og starvsfólk verða hoyrd? Slíkar spurningar kunnu geva virðismikla vitan og gera menningina meira miðvísa.
Ein opin mentan fyri afturmeldingum styrkir álitið. Næmingar kunnu fáa høvi at siga sína hugsan um undirvísing og trivnað, meðan foreldur kunnu deila eygleiðingar og hugskot. Starvsfólkið kann í felag finna loysnir, sum hóska til bæði dagliga arbeiðið og longri mál.
Niðanfyri sæst ein einfaldur samanburður millum støðuna í dag og møgulig næstu stig. Endamálið er ikki at gera menningina til eina bundna ætlan, men at vísa, hvussu smá og greið stig kunnu stuðla eini størri framtíðarmynd.
| Øki | Í dag | Næsta stig | Langtíðarætlan |
|---|---|---|---|
| Trivnaður | Tryggir og virðiligir karmar | Fleiri samrøður um trivnað | Støðug menning av felagsskapinum |
| Undirvísing | Fjölbroyttir arbeiðshættir | Fleiri skapandi og verkætlanarbundin tiltøk | Sterk faklig og námsfrøðilig menning |
| Mentan | Sangur, dansur og handverk | Fleiri felags mentanarligar løtur | Varandi samband við føroyska mentan |
| Samskifti | Samband millum skúla og heim | Greiðari kunning og afturmelding | Virkið samstarv við allar familjur |
| Vøkstur | Nýggj børn og broyttir karmar | Góð móttøka og fyrireiking | Ein sterkur og nærverandi skúli |
Framtíðin verður bygd í felag, eitt gerandisstig í senn. Við greiðari framsøgn, virðiligum samskifti og ætlanum, sum taka støði í tørvinum hjá børnunum, kann Frískúlin í Havn halda áfram at skapa ein skúladag við tryggleika, gleði og møguleikum. Les meira um skúlan, virksemið og framtíðarætlanirnar, og fylg við í menningini av einum livandi felagsskapi fyri børn og familjur.