Skúlans summarkonsert fyllir Havnina við føroyskum tónum
Tá summarið nærkast, verður skúlagarðurin og konsertsalurin á Frískúlanum í Havn karmur um eina serliga løtu. Næmingar, lærarar, familjur og vinir savnast um tónleik, sang og felagsskap, meðan føroyskir tónar seta dám á dagin.
Summarkonsertin er meira enn ein framførsla á einum palli. Hon er úrslitið av nógvum venjingum, samstarvi og dirvi, har børnini sleppa at vísa, hvat tey hava lært, og hvussu tey kunnu skapa nakað saman. Á Frískúlanum í Havn verður dentur lagdur á eitt trygt og mennandi umhvørvi, har gleðin við læringini hevur stóran týdning.
Tónleikur gevur næmingunum eitt felags mál. Summi syngja, onnur spæla ljóðføri, og nøkur taka sær av rútmu, rørslu ella pallframførslu. Øll kunnu finna sína egnu rødd og uppliva, at teirra íkast hevur týdning fyri heildina.
Tónleikur sum felagsskapur
Í einari skúlakonsert verður munurin millum roynd og óroyndur næmingur minni sjónligur. Tað týdningarmesta er ikki, at øll spæla eins ella syngja við sama styrki, men at øll lurta eftir hvørjum øðrum og fylgja felags rútmuni. Hetta skapar eina kenslu av at hoyra til.
Venjingarnar geva eisini møguleika at læra um ábyrgd. Ein næmingur má minnast sítt vers, ein annar má halda taktina, og ein triði má tora at standa fremst. Tá børnini hjálpa hvørjum øðrum, verður tónleikurin ein praktisk lærugrein í virðing, tolni og samstarvi.
Fyri foreldur og gestir er tað ein serlig uppliving at síggja hesa menningina. Ein stillur næmingur kann vaksa við uppgávuni, meðan ein annar lærir at geva pláss. Á pallinum verður felagsskapurin sjónligur í hvørjum smíli, hvørjum eygnabrái og hvørjum samljóði.
Føroyskt mál og mentan á pallinum
Føroyski tónleikurin gevur konsertini eitt serligt heimligt íkast. Næmingarnir kunnu syngja gomul løg, nýggjari føroyskar vísur ella løg, sum familjurnar kenna frá útvarpi, dansi og hátíðarhaldi. Soleiðis verður føroyska málið knýtt at rútmu, framburði og kenslum.
Sangurin kann eisini leiða inn á aðrar siðvenjur. Føroyskur dansur, kvæðaløg, hondarbeiði og frásagnir kunnu verða partur av einari framførslu, har mentanin verður upplivd við fleiri sansum. Tað ger tað lættari hjá børnunum at skilja, at mentan ikki bara er nakað, ein lesur um, men nakað, ein ger og ber víðari.
Tá næmingar arbeiða við einum føroyskum lagi, læra teir eisini um orðaval og málføri. Teir hoyra mun á styrki og veikleika í framburðinum og uppliva, hvussu eitt orð kann broyta rútmu ella stemning. Hetta gevur málundervisningini eitt skapandi og livandi innihald.
Frá venjing til framførslu
Ein góð konsert verður løgd til rættis í stigum. Fyrst verður lagið valt, síðani verður melodi, tekstur og rútma arbeidd gjøgnum. Seinni koma rørsla, palluppstilling og skifti millum løgini upp í leikin. Hvør partur sær kanska lítil út, men saman skapa teir eina greiða og hugtakandi heild.
Venjing krevur endurtøku, men hon skal eisini rúma spæl og forvitni. Lærarin kann lata næmingarnar royna ymisk ljóðføri, finna upp á einfaldar rørslur ella skjóta upp, hvussu eitt niðurlag kann framførast. Tá børnini sleppa at ávirka úrslitið, fáa tey sterkari ognarskap til konsertina.
Pallvenjingin er ein serligur liður. Hon lærir næmingarnar, hvar tey skulu standa, hvussu tey venda sær móti áhoyrarunum, og hvussu tey halda fram, um okkurt ikki gongur heilt eftir ætlan. Slík royndir byggja dirvi, uttan at tørvur er á, at alt verður fullkomið.
| Partur av konsertini | Hvat næmingarnir venja | Hvat tað gevur |
|---|---|---|
| Felagssangur | At lurta og fylgja felags rútmu | Samstarv og tryggleika |
| Soloframførsla | At syngja ella spæla fyri øðrum | Dirvi og sjálvsálit |
| Føroyskur dansur | At fylgja rørslum og tónleiki | Samband við siðvenjur |
| Pallskifti | At flyta seg róligt millum løg | Ábyrgd og yvirlit |
| Endalig framførsla | At samla alt í eina heild | Gleði og felags stoltleika |
Ein tryggur og livandi konsertdagur
Sjálvur konsertdagurin kann verða spentur. Nøkur børn gleða seg nógv, meðan onnur kenna fiðrildi í búkinum. Tí hevur tað stóran týdning, at karmarnir eru greiðir, og at næmingarnir vita, hvar teir skulu vera, nær teir skulu inn á pallin, og hvør kann hjálpa teimum.
Ein hugnaligur pallur við einfaldari pynting kann skapa eina góða stemning uttan at taka uppmerksemið frá børnunum. Ljósið, ljóðið og uppstillingin skulu stuðla framførsluni, so bæði tey, sum standa á pallinum, og tey, sum sita í salinum, fáa eina góða uppliving.
Gestirnir kunnu eisini hjálpa til við at skapa ein góðan konsertkultur. At koma í góðari tíð, lurta friðarliga og geva sær stundir at klappa eftir hvørjum innslagnum vísir næmingunum, at arbeiðið teirra verður tikið í álvara. Eitt heitt smíl úr salinum kann vera eins týdningarmikið sum ein stórur appláus.
Næmingarnir eiga løtuna
Ein summarkonsert eigur at vísa fjølbroytnið í næmingahópinum. Tað kann vera ein einfaldur felagssangur, ein stutt ljóðførisframførsla, ein kvøða ella eitt samansett innslag við orðum, tónum og rørslum. Fjølbroyttu framløgurnar geva fleiri børnum møguleika at skína á sínum egna hátt.
Nøkur børn trívast best við at syngja hart og sjónliga. Onnur vilja heldur spæla saman við einum bólki ella hjálpa til aftan fyri pallin. Øll hesi plássini eru virðismikil, tí ein konsert verður til gjøgnum nógv ymisk íkast.
Í arbeiðinum við miðlum og netinum kunnu eldri næmingar eisini læra at meta um, hvussu tekstir royna at ávirka okkum. Í einari slíkari samrøðu kann flokkurin lesa eina grein um spælstrategi og kanna orðaval, lyktir og ávirkan. Hetta kann knýta tónleikin saman við kritiskari hugsan og ábyrgdarfullari miðlanýtslu.
Tónleikur sum varandi minni
Eftir konsertina verður upplivingin ofta sitandi í skúlanum leingi. Næmingarnir minnast løgini, skemtið undir venjingunum og løtuna, tá tey stóðu saman framman fyri áhoyrarunum. Onkur finnur kanska nýggjan áhuga fyri einum ljóðføri, meðan ein annar fær hug at syngja meira.
Ein mynd, ein upptøka ella ein lítil frásøgn frá degnum kann varðveita minnið. Tó er tað týdningarmikið, at barnið sjálvt verður sett í miðdepilin, heldur enn at framførslan bara verður mett eftir, hvussu væl hon sær út. Tað eru kenslurnar, læringin og felagsskapurin, sum geva degnum varandi virði.
Summarkonsertin kann eisini verða byrjanin til nýggjar siðvenjur. Tá børnini uppliva, at føroyskur sangur, dansur og tónleikur hava ein nátúrligan stað í skúlanum, verður lættari at byggja víðari næsta skúlaár. Á tann hátt fær hvør árgangur møguleika at seta sín dám á felags mentanina.
Soleiðis stuðla familjur tónleikaupplivingini
- Lurtið eftir føroyskum løgum heima og tosið saman um tekst, rútmu og stemning.
- Hjálpið barninum at minnast venjingartíðir, men latið framførsluna vera tess egna.
- Komið í góðari tíð og gevið næmingunum ró, áðrenn konsertin byrjar.
- Vísið áhuga fyri øllum innsløgum, eisini teimum smáu og stillu.
- Fáið tykkum eitt prát aftaná um, hvat var stuttligt, torført ella serligt.
Komið við til eina løtu, har føroyskur tónleikur, barnarøddir og felags skapandi arbeiði fylla skúlan við lívi. Summarkonsertin er eitt gott høvi at stuðla næmingunum, njóta mentanina og fegnast um alt tað, tey skapa saman.
