Stemmningsmyndir frá jólaframførsluni

Jólaframførslan í Frískúlanum í Havn er ein løta, har børn, vaksin, lærarar og familjur hittast um søgur, tónleik og felagsskap. Á pallinum verður skúladagurin til eina livandi frásøgn, har hvør einstakur næmingur fær høvi at seta síni spor.

Myndir frá framførsluni fanga meira enn ljós, litir og uppseting. Tær vísa spent andlit aftan fyri leiktjøldini, næmingar sum stuðla hvørjum øðrum, og ta serligu kensluna, tá salurin verður fyltur av sangi, orðum og bíðandi áskoðarum.

Hjá Frískúlanum er læring knýtt at upplivingum, samveru og tryggum karmum. Jólaframførslan gevur tí børnunum møguleika at arbeiða skapandi, taka ábyrgd og uppliva gleðina við at skapa nakað saman.

Tá ljósini verða tendrað

Beint áðrenn framførslan byrjar, er ein serligur friður í rúminum. Onkur rættar eftir einum búna, onkur hviskar seinastu orðini, og onkur hyggur spentur út í salin. Hesar løturnar eru ofta tær, sum gera myndasavnið livandi, tí tær vísa bæði nervøsitet og gleði.

Tá ljósini verða tendrað, broytist stemningurin. Børnini fara inn í leiklutir sínar, og tað, sum tey hava vant í fleiri vikur, fær nú lit og rørslu. Ein sangur kann fáa alla fjøldina at tagna, meðan ein stuttlig rørsla fær bæði børn og vaksin at smílast.

Samspæl á palli og aftan fyri hann

Ein framførsla verður ongantíð skapt av einum barni einsamøllum. Næmingarnir læra at lurta eftir hvørjum øðrum, bíða eftir røttu løtuni og hjálpa, tá okkurt ikki gongur heilt eftir ætlan. Á myndunum síggjast ofta hendur, ið halda í rekvisittir, og eygu, ið leita eftir næsta tekininum.

Hetta samspælið líkist nógv tí arbeiðinum, sum børnini annars gera í skúlanum. Í at leggja bát er til dømis neyðugt at samstarva, samskifta og finna felags kós. Somu førleikar verða brúktir á pallinum, har hvør rødd og hvør rørsla hevur týdning fyri heildina.

Jólaframførslan verður soleiðis eisini ein venjing í at vísa dirvi. Tað er rúm fyri ymiskum hættum at vera sjónligur, og børnini kunnu luttaka á sín egna hátt, antin framman fyri øllum ella í einum meira fjaldum leikluti.

Myndirnar bera søguna víðari

Ein mynd av einum barni, sum stendur í bjartum ljósi, sigur nakað um stoltleika. Ein mynd av tveimum næmingum, sum bíða saman aftan fyri pallin, sigur nakað um vinarlag. Og ein mynd av salinum, sum syngur við, vísir, hvussu skúlin og heimini verða bundin saman í einari felags uppliving.

Stemningsmyndirnar eru tí eisini ein partur av frásøgnini um skúlan. Tær geva innlit í ein gerandisdag, har mentan, list og felagsskapur fáa pláss. Siðir sum føroyskur dansur, sangur, handverk og framløgur verða ikki bara víst fram, men verða livedir av børnunum sjálvum.

Løta	Tað, sum sæst	Tað, sum børnini læra
Fyrireikingin	Spenningur, práting og hjálpsemi	At leggja til rættis og taka ábyrgd
Framførslan	Sangur, leikur og rørslur	At samskifta og vísa dirvi
Samveran	Familjur og skúli saman	At hoyra til í einum felagsskapi
Eftir lok	Smíl, práting og endurminni	At meta um egna uppliving

Gleði í rørslu og tónleiki

Tónleikurin gevur jólaframførsluni eina serliga dýpd. Tá røddirnar renna saman, verður munurin millum tann, sum syngur sterkt, og tann, sum syngur varliga, minni týdningarmikil. Tað týdningarmesta er, at øll eru við og skapa eina felags ljóðmynd.

Rørslurnar á pallinum kunnu vera einfaldar, men tær hava stóran týdning. Ein hond upp í loft, eitt fet til síðuna ella ein samanhangandi dansur kann vísa, at børnini hava funnið eina felags rytmu. Tað er ein natúrligur partur av einari læring, sum fevnir um bæði kropp, kenslur og hugflog.

Frískúlin leggur dent á, at børn skulu sleppa at njóta læringina. Sama gleðin sæst í fríløtum og virksemi uttandura, har friluftslív í garðinum gevur børnunum møguleika at kanna, spæla og brúka kroppin. Á pallinum kemur henda lívsgleðin fram sum orka, nærvera og forvitni.

Ein tryggur karmur fyri øll

Fyri summi børn er tað stórt at standa framman fyri einum sali. Tí hevur tað nógv at siga, at karmurin er tryggur og stuðlandi. Tá næmingurin veit, at hini lurta og hjálpa, verður lættari at royna nakað nýtt og at taka lut í felags verkætlanini.

Lærararnir hava ein týðandi leiklut í hesum. Teir skapa struktur, geva børnunum greiðar uppgávur og hjálpa teimum at síggja, hvussu teirra íkast hevur týdning. Samstundis verður pláss fyri spontaniteti, smáum mistøkum og teimum løtum, sum gera framførsluna veruliga.

Foreldrini og onnur avvarðandi eru eisini ein partur av hesi tryggu rammu. Teirra nærvera í salinum vísir børnunum, at arbeiðið verður sæð og virðismett. Eftir framførsluna verða ofta prátað um sangir, búningar og stuttligar løtur, og soleiðis heldur upplivingin fram heima.

Endurminni, sum vaksa

Tá seinasti sangurin er sungin, og ljósini verða sløkt, er dagurin ikki liðugur. Børnini bera eina kenslu við sær av at hava megnað nakað saman við øðrum. Tey hava roynt seg, funnið síni pláss og sæð, hvussu venjing kann verða til eina felags løtu, sum gleðir nógv fólk.

Myndirnar hjálpa okkum at varðveita hesa kensluna. Við tíðini verða tær ein partur av søguni hjá flokkinum og skúlanum. Tær minna okkum á, hvussu børnini sóu út, hvørji hugskot tey arbeiddu við, og hvussu nógv lív og fjølbroytni kann rúmast í einari jólaframførslu.

Hesar myndirnar vísa eisini, at ein skúli er meira enn skúlastovur og tímatalvur. Hann er eitt stað, har børn sleppa at skapa, syngja, spæla, læra og vaksa í felag. Jólaframførslan savnar nógv av hesum í einari einastandandi løtu.

Tað, sum ger løtuna serliga

• Næmingarnir fáa høvi at vísa sínar skapandi førleikar.
• Sangur, leikur og rørslur skapa eina felags uppliving.
• Samstarvið styrkir vinarlag og álit millum børnini.
• Familjur og skúli hittast í einum hugnaligum og mentanarligum høpi.
• Myndirnar varðveita smílini, spenn­ingina og minnirnar.

Vit bjóða familjum, vinum og øllum áhugaðum at dvølja við myndunum frá jólaframførsluni og síggja tær smáu løturnar, sum saman skapa eina stóra søgu. Lat myndasavnið verða eitt innlit í lívið í Frískúlanum í Havn og eina áminning um, hvussu nógv børn kunnu skapa, tá tey fáa tryggar karmar, stuðul og gleði í læringini.