Tá ung fólk, sum lesa til lærara, vitja Frískúlan í Havn, fáa tey møguleika at síggja, hvussu undirvísing, felagsskapur og trivnaður virka í gerandisdegnum. Ein slík vitjan er meira enn ein stutt framløga. Hon kann geva lesandi innlit í lærarayrkið og vísa, hvussu námsfrøðiligar hugsanir verða gjørdar sjónligar í skúlastovuni.
Fyri næmingarnar er vitjanin eisini ein spennandi hending. Teir fáa høvi at hitta ung vaksin, sum sjálvi eru á veg inn í skúlagongdina sum komandi lærarar. Tað kann skapa eitt opið og náttúrligt rúm fyri spurningum um læring, dreymar, ábyrgd og tær avbjóðingar, sum fylgja við at arbeiða við børnum.
Á heimasíðu Frískúlans ber til at lesa meira um skúlan, virðisgrundarlagið, starvsfólkini, virksemið og tær karmar, sum mynda dagligu skúlagongdina. Hetta gevur eisini komandi lærarum eitt gott grundarlag, áðrenn tey koma á vitjan.
Á vitjanini kunnu tey lesandi fylgja einari undirvísing, práta við lærarar og síggja, hvussu ein tryggur læringsumhvørvi verður bygdur upp. Tað er serliga gagnligt at síggja, hvussu lærarin skapar samband við næmingarnar og lagar undirvísingina til ymiskar tørvir, førleikar og áhugamál.
Lærarayrkið snýr seg ikki bert um at miðla vitan. Tað snýr seg eisini um at lurta, eggja, seta greið mørk og hjálpa børnunum at gerast sjálvbjargnari. Í einum frískúla, har trivnaður, virðing og gleði í læringini eru týðandi, kunnu lesandi síggja, hvussu faklig og sosial menning hanga saman.
Ein vitjan ger námsfrøðilig hugtøk meira ítøkilig. Hugtøk sum næmingalagað undirvísing, felagsskapur, skapandi læring og læringsumhvørvi fáa innihald, tá tey verða sædd í veruligum støðum. Lesandi kunnu samanbera tað, tey læra á læraraútbúgvingini, við tað, sum hendir í skúlastovuni.
Spurningar um undirvísingarhættir kunnu verða ein natúrligur partur av samrøðuni. Hvussu verður ein søga brúkt í undirvísingini? Hvussu verða næmingar eggjaðir at arbeiða sjálvstøðugt? Hvussu verður pláss gjørt fyri bæði teimum, sum arbeiða skjótt, og teimum, sum hava brúk fyri longri tíð? Slíkar samrøður geva ungum læraralesandi íblástur til teirra egna yrkisleið.
Fyri børnini kann tað kennast spennandi at hitta fólk, sum eru eldri enn tey sjálvi, men kortini ung og nær teimum í máli og áhugamálum. Næmingarnir kunnu fortelja um skúladagin, vísa fram arbeiði og greiða frá virksemi, sum teimum dámar. Tað styrkir eisini kensluna av, at teirra gerandisdagur hevur týdning og er áhugaverdur at deila.
Samskiftið kann verða skipað sum verkstova, lesiløta, spurningar og svar ella felags skapandi arbeiði. Tað gevur teimum lesandi høvi at royna seg í einum læraralíknandi leikluti, uttan at ábyrgdin verður ov stór. Samstundis læra næmingarnir, at læring kann fara fram á nógvar ymiskar mátar.
| Partur av vitjanini | Hvat tey lesandi kunnu fáa burturúr | Hvat næmingarnir fáa |
|---|---|---|
| Fylgja undirvísing | Innlit í leiðslu av flokki og samskifti | Nýggjar arbeiðshættir og íblástur |
| Verkstova | Royndir við samvirknum læringartilboðum | Virkni, spæl og fakligar avbjóðingar |
| Samrøða við lærara | Sjón fyri fyrireiking og eftirmeting | Betri fatan av, hvussu undirvísing verður løgd til rættis |
| Felags mentanarligt virksemi | Kunnleiki um føroyskar siðir og skúlamentan | Stoltleiki og felagsskapur |
Ein vitjan kann eisini vísa, hvussu føroyskt mál og mentan verða flættað inn í skúlalívið. Føroyskur dansur, sangur, siðbundið handverk, bókadagar og framførslur kunnu geva komandi lærarum hugskot um, hvussu mentanarligt innihald kann gerast ein livandi partur av undirvísingini.
Tá børn arbeiða við søgum, løgum ella handaligum evnum, fáa tey møguleika at brúka fleiri síður av sær sjálvum. Tey lesa, tosa, skapa og samstarva. Hetta er eisini ein týðandi læring fyri læraralesandi: eitt gott námsfrøðiligt arbeiði kann sameina faklig mál við gleði, forvitni og felags upplivingar.
Á heimasíðuni kann lesast um, hvussu børnini skriva søgu um skúlan. Eitt slíkt arbeiði vísir, hvussu næmingar kunnu vera virknir frásøgufólk og skapa innihald, sum hevur samband við teirra egna umhvørvi.
Eftir vitjanina er gott at geva rúm fyri endurskoðan. Tey lesandi kunnu skriva niður, hvat tey løgdu merki til, hvørjar spurningar vitjanin reisti, og hvussu upplivingarnar kunnu knýtast at undirvísingini á læraraútbúgvingini. Ein stutt felags samrøða kann gera upplivingina meira læruríka og gera tað lættari at seta orð á yrkisligar hugsanir.
Skúlin kann eisini fáa nakað burturúr. Gestirnir síggja nýggjar møguleikar og kunnu koma við spurningum, sum fáa starvsfólk at hyggja at egnum arbeiðsháttum við nýggjum eygum. Soleiðis verður vitjanin ein lærandi felagsskapur, har børn, lærarar og komandi lærarar geva hvørjum øðrum íblástur.
Ein greið ætlan ger vitjanina tryggari og meira innihaldsríka. Áðrenn dagin kunnu skúlin og útbúgvingarstaðið avtala endamál, tíð, bólkastødd og leiklutir. Tað er eisini gagnligt at greiða teimum lesandi frá aldursbólkum, vanligum arbeiðsháttum og teimum serligu viðurskiftunum í skúlanum.
Niðanfyri eru nøkur viðurskifti, sum kunnu hjálpa við fyrireikingini:
Ein væl fyrireikað vitjan av ungum fólki, sum lesa til lærara, kann seta varandi spor. Hon gevur lesandi veruligt innlit, næmingum nýggjan íblástur og skúlanum eitt gott høvi at deila sínar arbeiðshættir. Vitja Frískúlan í Havn á heimasíðuni, og tak samband fyri at finna ein dag og ein leist, sum hóskar til bæði skúlan og tey komandi lærararnar.