Eitt árligt summarhús við føroyskum handverki kann geva børnum eina serliga uppliving, har hugflog, felagsskapur og føroyskur mentanararvur ganga hond í hond. Í einum tryggum og fjølbroyttum umhvørvi fáa børnini høvi at skapa við egnum hondum, læra av hvørjum øðrum og uppliva gleðina við at arbeiða saman.
Hugskotið hóskar væl til ein skúla, sum leggur dent á umsorgan, virðing og fjølbroytta menning. Náttúra, sangur, dansur, søgur og siðbundið handverk kunnu verða partur av einum summarhúsi, har næmingarnir fáa bæði frælsi og greiðar karmar.
| Øki | Dømi um virksemi | Tað, børnini venja |
|---|---|---|
| Ull og tráður | Binding, veving og ullarbeiði | Tol, fínmotorikk og skapandi hugsan |
| Træ og náttúrutilfar | Smáir lutir, leikur og prýði | Nýtslu av amboðum og virðing fyri tilfeingi |
| Tekstur og mynstur | Føroysk mynstur og seyming | Mentanarligt medvit og neyvari arbeiði |
| Sangur og dansur | Kvøðing, føroyskur dansur og tónleikur | Rytma, framburð og felagsskap |
| Framsýning | Framløga av egnum verkum | Sjálvsálit og stoltleiki |
Summarhúsið kann verða skipað sum ein afturvendandi vika ella nakrir serligir dagar, har skúlagarðurin, verkstøðini og nærumhvørvið verða karmur um læring og samveru. Hvør dagur kann hava sítt egna evni, til dømis ull, træ, tekstil, matur, tónleikur ella føroyskar frásagnir.
Ein týðandi partur er, at børnini sleppa at arbeiða í egnum tempo. Summi vilja tekna og leggja mynstur, onnur vilja royna amboð ella arbeiða saman við einum vinfólki. Við greiðari vegleiðing og nógvum møguleikum at velja ímillum verður pláss fyri ymiskum áhugamálum og førleikum.
Ull er eitt gott stað at byrja, tí hon knýtir saman føroyska náttúru, seyðahald og dagligt lív. Børnini kunnu royna at karða, spinna, filta ella arbeiða við tógvi. Tað er ikki neyðugt, at øll enda við einum fullkomnum verki; sjálv royndin og samrøðan um tilfarið hava stóran týdning.
Við træarbeiði kunnu næmingarnir gera smáar hillar, fløskupostar, fuglahús ella einfaldar leikur. Tá verður tosað um, hvaðan viðurin kemur, hvussu amboð verða brúkt, og hvussu arbeiðið kann gerast trygt. Endurnýtsla av træi, pappi, leiri og øðrum tilfeingi gevur samstundis børnunum eina fatan av, at skapandi arbeiði ikki krevur nógv nýtt tilfar.
Eitt gott summarhús hevur fjølbroytt verkstøð, sum skiftast gjøgnum dagin. Eitt verkstøð kann arbeiða við mynstrum og litum, annað við træi, og eitt triðja við sangi ella føroyskum dansi. Smáir bólkar gera tað lættari hjá vaksnum at stuðla hvørjum barni og at skapa frið kring arbeiðið.
Ein dagur kann byrja við felagssangi og stuttari frásøgn um evnið. Síðani arbeiða børnini við sínum verkum, fara út í fríkorter og enda við, at hvør bólkur vísir, hvat hann hevur gjørt. Soleiðis verður arbeiðsdagurin bæði virkin og róliga skipaður, og børnini læra at lurta, bíða eftir tørni og geva hvørjum øðrum íblástur.
Føroyskt handverk er ein náttúrligur partur av verkligari læring. Í einum veviverkstaði arbeiða børnini við mynstri, tali og endurtøku. Í einum træverkstaði verða máting, skap og javnvág ein partur av uppgávuni. Í køkinum kunnu tey læra um mát, samanseting og siðir kring føroyskan mat.
Henda arbeiðshátturin gevur børnum møguleika at síggja, at læring ikki bara fer fram við bókum og talvum. Tá ein næmingur roynir fleiri ferðir at binda ein knút, forma eitt skap ella fáa ein sang at sita, verður treiskni ment. Tað kann eisini styrkja sjálvsálitið, tí børnini síggja eitt ítøkiligt úrslit av sínum egna arbeiði.
Ein sterkur mentanarligur tráður kann ganga gjøgnum alla summarhús-vikuna. Børnini kunnu læra um gamlar arbeiðshættir, vanlig mynstur, siðir og staðbundnar frásagnir. Eldri fólk, handverkarar ella foreldur kunnu bjóða seg fram sum gestir og greiða frá, hvussu tey sjálvi hava lært at arbeiða við ull, træi ella tráði.
Tónleikur eigur eisini at hava rúm. Føroyskur sangur, kvøðing og dansur skapa ein felags puls, har øll kunnu vera við, eisini tey, sum ikki hava roynt handverk áður. Ein slíkur føroyskur tónleikadagur kann geva íblástur til nýggj verkstøð og vísa børnunum, hvussu tónar og orð kunnu verða ein partur av skapandi arbeiði.
Tá børn arbeiða saman um eitt stórt verk, læra tey at býta uppgávur og taka ábyrgd. Tað kann vera ein stórur veggur við føroyskum mynstrum, ein felags vevnaður ella eitt lítið útisavn við lutum úr náttúrutilfari. Hvør einstakur lutur fær týdning, tí hann verður partur av einum størri heildarverki.
Summarhúsið kann enda við eini hugnaligari framsýning fyri familjum og vinum. Børnini kunnu sjálvi greiða frá arbeiðinum, vísa ein dans ella syngja ein sang. Upplivingar frá slíkum framførslum kunnu geva sama felagsskapi lív, sum sæst í myndum frá jólaframførsluni, har børnini fáa møguleika at standa saman og vísa, hvat tey duga.
Trygd skal vera ein natúrligur partur av øllum verkstøðum. Vaksin kunnu vísa, hvussu amboð verða handfarin, hvussu arbeiðspláss verða hildin rein, og hvussu børnini taka ábyrgd av tilfari og felags útgerð. Samstundis skulu vera friðarlig horn, har ein næmingur kann taka ein steðg, lesa ella arbeiða einsamallur eina løtu.
Ein góð fyrireiking ger eisini summarhúsið meira varandi. Tilfar kann savnast inn í góðari tíð, lokalar familjur kunnu lata avlopsull ella við, og lutirnir, sum børnini gera, kunnu nýtast í skúlanum. Tá handverkið verður ein afturvendandi partur av skúlans lívi, verður tað meira enn eitt einstakt tiltak; tað verður ein livandi brúgv millum børn, heim, skúla og føroyska mentan.
Eitt slíkt árligt summarhús kann verða ein serstøk uppliving fyri alla skúlasamfelagið. Les meira um virksemi, virðir og møguleikar hjá Frískúlin í Havn, og lat føroyskt handverk, tónleik og felagsskap fáa pláss í einum komandi summarhúsi. Saman kunnu børn og vaksin skapa dagar, sum bæði geva gleði nú og festa virðismiklar minnir í framtíðini.