Tá børnini sleppa at kanna eld, ljós og skuggar, fáa tey eina livandi uppliving av náttúrufrøðini. Ljós kann broyta litir, skapa mynstur og vísa, hvussu lutir eru gjøgnumskinligir, hálvgjøgnumskinligir ella myrkir. Eldurin vekir forvitni, men krevur greiðar reglur og vaksna ábyrgd.
Í Frískúlanum í Havn kann slík læring fara fram í einum tryggum og fjølbroyttum umhvørvi, har børnini verða tikin í álvara og fáa rúm at undrast. Á Frískúlan í Havn er dentur lagdur á trivnað, felagsskap, skapandi arbeiði og gleði við at læra.
Ein roynd byrjar ofta við einari einfaldari hending: Ein skuggi flytur seg, ein ljósstrála verður brotin í einum glasi við vatni, ella ein litur sæst øðrvísi undir ymiskum ljósi. Børnini kunnu fyrst gita, hvat fer at henda, og síðani kanna, um gitin var rætt.
Tað týdningarmesta er ikki, at øll fáa sama svar, men at tey læra at hyggja væl, seta orð á tað, tey síggja, og lurta eftir frágreiðingum hjá hvørjum øðrum. Soleiðis verða hugtøk sum ljós, hita, skuggi, spegling og gjøgnumskiniligheit knýtt at veruligum upplivingum.
Tá lærarin tekur ímóti spurningum uttan at skunda sær við svarinum, verður forvitnin ein drívmegi í læringini. Børnini fáa møguleika at arbeiða í egnum tempo og at finna fleiri enn eina møguliga frágreiðing.
Áðrenn nakað verður tendrað, eiga børnini at kenna einfaldar og greiðar reglur. Eldur verður bert handfarin av vaksnum, og børnini standa í hóskandi frástøðu. Hár og víðar ermar skulu haldast burtur frá hita, og vatn ella annað sløkkiútgerð skal vera tøkt, um ein veruligur logi verður vístur.
Mangar góðar royndir krevja tó als ongan loga. LED-ljós, lummalyktir, litaðar plastfilmur, spegl, pappír og gløs við vatni kunnu geva nógvar møguleikar. Við slíkum tilfari kunnu børnini kanna ljósbrot, speglingar, litblanding og munin á ljósi og myrkri uttan óneyðuga váðan.
Tryggleiki snýr seg eisini um rúmið og arbeiðsháttin. Borðini skulu vera frí, leidningar skulu liggja væl, og ein vaksin skal hava yvirlit. Tá reglurnar eru ein natúrligur partur av samrøðuni, verða tær ikki upplivdar sum forboð, men sum ein háttur at verja seg sjálvan og felagsskapin.
Ein einfald roynd kann vera at leggja eina lummalykt aftan fyri lutir úr glasi, pappi, klæði og plasti. Børnini skráseta, hvørjir lutir lata ljósið ígjøgnum, hvørjir steðga tí, og hvørjir bara lata eitt lítið sindur av ljósi sleppa framvið.
Eisini kunnu tey kanna skuggar við at flyta ljósstøðuna. Tá ljósið kemur nærri, verður skuggin ofta størri, og tá ljósið flytur seg, broytist skap og longd. Børnini kunnu tekna skuggarnar, samanbera teir og skapa eina lítla framsýning við myndum og frágreiðingum.
Við speglum kunnu tey royna at beina ljósstrálum runt um eitt horn, meðan eitt glas við vatni kann vísa, at ljós ikki altíð ferðast sjónliga beina leið. Lærarin kann hjálpa við orðunum, men børnini skulu fyrst sleppa at kanna við eygunum, hondunum og egnum hugskotum.
Tá ein logi verður partur av undirvísingini, skal endamálið vera greitt. Ein vaksin kann til dømis vísa, hvussu hitin fær eitt lítið petti av pappíri at broyta lit, ella hvussu ein logi livir ymist, tá hann fær nógv ella lítið av luft. Børnini hyggja, lurta og lýsa tað, tey síggja, men tey nerta ikki við útgerðina.
Tað er týdningarmikið at skilja ímillum eld sum hugtak og eld sum amboð. Børn kunnu læra um hita, orku, súrevni og brennievni, uttan at tey sjálvi halda í eldspýtum ella tendra kertil. Ein stutt sýning við tryggari frástøðu kann vera nóg mikið til at skapa góðar samrøður.
Verkætlanir geva eisini møguleika at arbeiða víðari við evninum. Sum verkætlanararbeiðið hjá skúlanum vísir, kann ein spurningur vaksa til eitt longri arbeiði við tekningum, tekstum, royndum og framløgum. Børnini fáa tá tíð at fara frá fyrstu undran til eina meira gjøgnumhugsaða fatan.
Eftir eina roynd kunnu børnini arbeiða við spurningum sum: Hvat sóu vit? Hvat broyttist? Hvat gjørdi mun? Hvat høvdu vit gjørt øðrvísi? Slíkar samrøður hjálpa teimum at skilja, at eitt úrslit ikki bert er eitt svar, men eisini ein vegur til nýggjar spurningar.
Nøkur børn greiða best frá við tekningum, onnur við orðum, rørslum ella smáum framløgum. Tí eigur endurgevingin at vera fjølbroytt. Ein mynd av einari ljósroynd, ein stutt frágreiðing ella ein felags framsýning kann vísa, hvussu nógv børnini hava lagt til merkis.
Foreldur kunnu fylgja við í arbeiðinum og halda samrøðuna gangandi heima. Ein heimlig ferð eftir skuggum við lummalykt ella ein samrøða um, hví sólin hitar, kann knýta skúlans læring at gerandisdegnum. Felagsskapur og samvera hava stóran týdning, og tað sæst eisini í sunnudagsmorgunin við lestri, har hugni og felags uppliving skapa samband.
Ljós og eldur kunnu knýtast at føroyskum siðum, søgum og árstíðum. Børnini kunnu arbeiða við ljósi í myrku mánaðunum, kanna litir í føroyskum klæðum, gera skuggafigurar til eina frásøgn ella syngja og framføra eina søgu, har ljós og myrkur hava ein leiklut.
Handverk gevur eisini eina góða brúgv millum náttúrufrøði og skapandi læring. Við pappi, ull, træi og endurnýttum tilfari kunnu børnini byggja ljóslyklar ella skuggaleikhús, meðan tey hugsa um, hvussu ljós sleppur út, og hvussu hitin verður hildin burtur frá viðkvæmum tilfari.
Tá arbeiðið endar við einari framsýning ella framførslu, fáa børnini høvi at vísa, hvat tey hava funnið út av. Tey læra at samstarva, býta uppgávur og taka ábyrgd av einum felags úrsliti. Soleiðis verður vísindalig undran ein natúrligur partur av tí mentanarliga og sosiala lívinum í skúlanum.
| Evni | Tryggur arbeiðsháttur | Tað, børnini læra |
|---|---|---|
| Skuggar | Lummalykt og lutir á einum fríum borði | Ljóskelda, frástøða og skap |
| SPEGILING | Smáir speglar undir vaksnum eftirliti | Hvussu ljós kann broyta kós |
| Litir | Litaðar filmur, pappír og LED-ljós | Litblanding og ljósstyrki |
| Hiti og eldur | Vaksin vísir loga, børnini hyggja | Orka, hiti og tryggleiki |
Latið børnini kanna ljós, skuggar og hita í einum umhvørvi, har tryggleiki, virðing og gleði fylgjast. Fáið meiri vitan um gerandisdagin, læringina og møguleikarnar hjá Frískúlanum í Havn, og fylgið við í teimum verkætlanum, sum geva børnunum dirvi at undrast og royna.