Børnini mála myndir av føroyskum landslagi

Tá børnini seta seg við pensli, vatni og litum, fáa tey møguleika at kanna Føroyar við egnum eygum. Fjallalíðir, klettar, hav, bygdir og skiftandi ljós verða til litir og linjur á pappírinum. Í hesum arbeiðinum sameinast hugflog, eygleiðing og gleðin við at skapa nakað sjálv.

Á Frískúlanum í Havn er skapandi arbeiði ein natúrligur partur av gerandisdegnum. Børnini læra um føroyska náttúru og mentan, samstundis sum tey venja seg við at arbeiða sjálvstøðugt, lurta eftir hvørjum øðrum og vísa ymiskum hugskotum virðing.

Tað, børnini kanna	Tað, tey venja	Tað, arbeiðið gevur
Fjøll, sjógv og bygdarløg	Litblanding og form	Eina persónliga mynd
Ljós, skuggar og veður	Eygleiðing og tol	Størri tryggleika í skapandi arbeiði
Føroysk hús og siðir	Samrøðu og frásøgn	Kunnleika til nærumhvørvið
Egin uppliving og hugflog	Frítt skapandi arbeiði	Gleði og stoltleika

Landslagið sum livandi lærutilfar

Føroyska landslagið er fjølbroytt, hóast oyggjarnar eru smáar. Sama stað kann síggja heilt ymiskt út eftir árstíð, veðri og tíðini á degnum. Ein bláur fjørður kann gerast gráur í regni, meðan sólsetrið litar skýggini appelsingul og fjøllini myrkari.

Tá børnini mála, verða tey varug við slíkar broytingar. Tey síggja, at gras ikki altíð er sami grøni liturin, og at havið kann rúma fleiri litum í somu løtu. Við at seta orð á tað, tey síggja, fáa tey eitt ríkari mál fyri náttúruna og síni egnu upplivingar.

Frá eygleiðing til mynd

Arbeiðið kann byrja við eini gongutúr nærhendis skúlanum ella við myndum av føroyskum støðum. Børnini hyggja eftir, hvar ljósið fellur, hvussu hús standa í mun til fjøllini, og hvussu sjógvurin rørist. Lærarin hjálpir teimum at steðga á og leggja merki til smálutir.

Síðani flyta tey sínar eygleiðingar yvir á pappírið. Summi byrja við einum stórum fjalli, onnur við einum lítlum húsi ella einum bátum í fjørðinum. Tað týdningarmesta er ikki, at myndin verður nágreinilig, men at barnið fær eina kenslu av, at egnum tankum og upplivingum er pláss.

Litir, kenslur og frásagnir

Litirnir, børnini velja, siga ofta nakað um, hvussu tey uppliva staðið. Ein mynd við sterkum reyðum og gulum litum kann lýsa eina bjarta løtu, meðan bláir og gráir litir kunnu geva eina kenslu av stilli, kulda ella regni. Eingin ein røtt loysn er til.

Tá børnini greiða frá myndunum, gerast tær eisini frásagnir. Eitt fjall kann vera staðið, har familjan plagar at ganga, og ein lítil húsamynd kann vísa til bygdina hjá ommu og abba. Soleiðis verður myndlistin ein háttur at deila minnir og knýta skúlagongdina at lívinum uttan fyri skúlan.

Felagsskapur við málingaborðið

Í einum felags verkætlanararbeiði síggja børnini, hvussu nógv ymiskar tulkingar kunnu vera av sama landslagi. Øll kunnu mála sama fjall ella sama fjørð, men myndirnar fáa ymiskan skap, lit og hugburð. Hetta gevur góðar samrøður um munir og líkindi.

Børnini læra eisini at bíða eftir tilfari, deila penslar og taka atlit at arbeiðinum hjá øðrum. Ein tryggur og virðiligur felagsskapur ger tað lættari at royna nýggjar arbeiðshættir uttan ótta fyri at gera nakað skeivt. Tað styrkir bæði sjálvsálit og samstarv.

Handverk og føroyskur samleiki

Myndir av landslagi kunnu knýtast saman við øðrum føroyskum skapandi siðum. Børnini kunnu arbeiða við mynstrum, pappírslist, leiri ella einfaldum prenti og kanna, hvussu litir og formir eisini síggjast í føroyskum klæðum, húsum og gomlum handverki.

Slík verkætlan hóskar væl saman við teimum mentanarligu virksemi, sum geva børnunum kunnleika til føroyskan dans, sang og siðir. Á lærufundinum um lærætlanina varð eisini víst á týdningin av at menna undirvísingina á ein hátt, sum tekur støði í tørvinum hjá børnunum og umhvørvinum, tey eru partur av.

Læring á fleiri økjum í senn

Ein landslagsmynd kann vera byrjanin til nógv ymisk lærutilgongd. Í føroyskum kann barnið skriva nøkur orð um myndina ella finna upp á eina stutta søgu. Í støddfrøði kunnu tey kanna stødd, skap og samanseting. Í náttúru og tøkni kunnu tey tosa um veður, erosjón og djóralív í fjøllunum.

Á henda hátt verður myndlistin ikki eitt avmarkað ítriv, men ein brúgv millum fakini. Børnini fáa høvi at brúka bæði mál, hendur, eygu og tankar. Tey uppliva, at læring kann fara fram á ymiskar mátar, og at tað, tey skapa, kann hava fleiri týdningar.

At vísa arbeiðið fram

Tá myndirnar hanga frammi á skúlanum, fáa børnini eina kenslu av, at arbeiðið teirra hevur virði. Ein lítil framsýning á gongini, í skúlastovuni ella til eitt felags tiltak kann skapa samrøður millum børn, foreldur og starvsfólk. Børnini kunnu sjálvi greiða frá litunum, staðnum og søguni aftan fyri myndina.

Framsýningin vísir eisini fjølbroytnið í barnabólkinum. Nakrar myndir eru stillar og einfaldar, aðrar eru fullar av rørslu og sterkum litum. Saman geva tær eina mynd av, hvussu børnini uppliva føroyska náttúru og sítt nærumhvørvi á ymiskan hátt.

Ein tryggur karmur um skapandi gleði

Tá børnini mála føroyskt landslag, fáa tey meira enn venjing í list. Tey fáa høvi at verða forvitin, arbeiða í egnum tempo og seta síni egnu spor á eina uppgávu. Lærarin hevur leiklutin at skapa karmar, geva íblástur og stuðla, uttan at taka yvir.

Á heimasíðu Frískúlans ber til at lesa meira um skúlan, virksemið og tær leiðir, sum stuðla bæði fakligari menning og trivnaði. Í einum umhvørvi, har umsorgan, virðing og gleði við læring eru grundarlag, fær hvør mynd pláss til at vaksa fram á sín egna hátt.

Komið og upplivið, hvussu børnini geva føroyskum fjøllum, fjørðum og bygdum nýggjar litir. Í felag kunnu vit skapa eitt læringsumhvørvi, har hugflogið fær rúm, og har hvør barnarødd verður hoyrd og sædd.