Hvussu vit arbeiða við ró og nærveru í flokkinum

Í einum góðum flokki skal vera pláss fyri bæði hugsan, spurningar, látur og tøgn. Ró merkir ikki, at øll sita heilt still og siga einki. Ró er, tá ið næmingarnir kenna seg tryggar nokk til at lurta, arbeiða og siga sína meining uttan ótta fyri at verða gjørdir til láturs.

Nærvera snýr seg um at vera veruliga til staðar. Tað merkir, at lærarin sær, hvat ið hendir í flokkinum, og at næmingurin upplivir, at hansara orð og upplivingar hava týdning. Við greiðum karmum og góðum sambondum verður tað lættari at savna seg um læringina.

Í Frískúlanum í Havn arbeiða vit við hesum í gerandisdegnum. Vit leggja dent á eitt trygt og mennandi umhvørvi, har børnini kunnu mennast fakliga, sosialt og persónliga. Ró og nærvera eru tí ikki eitt einstakt tiltak, men ein partur av mentanini í flokkinum.

Ein trygg byrjan á degnum

Ein góður skúladagur byrjar við eini greiðari og róligari móttøku. Lærarin tekur ímóti næmingunum, fylgir við í teirra lag og gevur teimum tíð at koma inn í dagin. Tað kann vera við einum stuttum práti, eini felags uppliving ella eini greiðari frágreiðing um, hvat dagurin fer at innihalda.

Fastar vanar skapa tryggleika. Tá ið næmingarnir kenna aftur byrjanina á degnum, gerast skifti millum fríkorter, undirvísing og verkætlanir minni ógreið. Samstundis er rúm fyri, at dagarnir eru ymiskir, og at lærarin tillagar arbeiðið eftir orku og tørvi hjá flokkinum.

Greiðir karmar geva arbeiðsfrið

Næmingar hava brúk fyri at vita, hvat verður væntað av teimum. Tí arbeiða vit við fáum og greiðum felags reglum um samskifti, luttøku og ábyrgd. Reglurnar skulu ikki bara vera orð á einum blaði, men verða tiknar fram í verki og umrøddar, tá ið okkurt hendir.

Arbeiðsfriður verður skaptur, tá ið øll vita, hvussu ein fær orðið, hvussu ein biður um hjálp, og hvussu ein gevur øðrum tíð at hugsa. Við at venja hesi smáu gerandisførleikar læra næmingarnir eisini at taka ábyrgd av felagsskapinum. Tað ger flokkin meira sjálvstøðugan og gevur fleiri møguleika at arbeiða óstórkandi.

Lærarin sum tryggur rótfestur

Ein nærverandi lærari lurtar eftir tí, sum verður sagt, og tí, sum ikki verður sagt. Kroppsmál, eygnabrá og arbeiðsháttur kunnu vísa, um ein næmingur er ótryggur, troyttur ella hevur brúk fyri einum steðgi. Tá ið slík tekin verða tikin í álvara, kann hjálpin koma, áðrenn trupulleikin veksur.

Í okkara arbeiði hevur sambandið millum lærara og næming stóran týdning. Tað krevur tíð at byggja álit, og álit verður bygt gjøgnum støðufesti, rættvísi og virðing. Nýggj starvsfólk verða eisini ein týdningarmikil partur av hesum arbeiði, og nýggi lærarin verður ein partur av felagsskapinum, har nærvera og umsorgan eru í miðdeplinum.

At geva sær tíð at lurta

Í undirvísingini royna vit at skapa løtur, har næmingarnir kunnu hugsavna seg um eitt evni uttan ov nógvar avbrot. Tað kann vera við stuttum arbeiðslotum, felags lesnaði, handaligum uppgávum ella samrøðum í smáum bólkum. Skiftini verða boðað greitt, so hugurin fær møguleika at fylgja við.

Lurting er ein virkin førleiki. Vit venja okkum í at lurta eftir læraranum, eftir flokkinum og eftir okkum sjálvum. Tá ið ein næmingur fær tíð at orða eina hugsan, er tað ikki neyðugt, at svarið kemur beinanvegin. Tøgnin millum spurning og svar kann vera ein týdningarmikil partur av læringini.

Ró ígjøgnum rørslu og skapandi arbeiði

Nærvera verður ikki altíð skapt við at sita still. Børn hugsavna seg ofta betur, tá ið kroppurin fær arbeiða, og tí brúka vit rørslu, spæl og praktiskar uppgávur sum ein part av skúladegnum. Ein stuttur steðgur, ein gongutúrur ella eitt skapandi arbeiði kann geva nýggja orku til næsta stig.

Føroysk mentan gevur eisini góðar møguleikar at sameina læring, samveru og frið. Sangur, dansur, siðir, handverk og frásagnir skapa felags upplivingar, har næmingarnir kunnu vera virknir á ymiskan hátt. Slíkar løtur styrkja bæði samleikan og kensluna av at hoyra til.

Samrøðan, tá ið okkurt verður trupult

Sjálvt í einum tryggum flokki kunnu ósemjur, órógv og misskiljingar taka seg upp. Tá er málið ikki at fjala trupulleikan, men at skapa ró kring hann. Lærarin hjálpir næmingunum at greiða frá, hvat hendi, hvussu tað kendist, og hvat kann gerast fyri at bøta um støðuna.

Vit leggja dent á, at øll verða hoyrd, uttan at nakar verður hongdur út. Næmingarnir læra at siga frá á ein virðiligan hátt, at taka ábyrgd av egnum orðum og at gera umberingar, tá ið tað er neyðugt. Soleiðis verður konfliktloysn ein partur av sosialu læringini og ikki bara ein avbjóðing, sum skal skjótast burtur.

Felags vanar, ið styrkja nærveruna

Ró og nærvera verða sterkari, tá ið skúli og heim hava eitt gott og opið samstarv. Við greiðum boðum og regluligum samskifti kunnu vit betur skilja, hvussu næmingurin hevur tað, og hvør stuðul er gagnligur. Foreldur eru ein týdningarmikil partur av arbeiðinum við trivnaði og góðum vanum.

Á heimasíðuni hjá Frískúlanum ber til at lesa meira um skúlan, gerandisdagin, starvsfólkini og tey tiltøk, sum savna næmingar og familjur. Tá ið vit hava eitt felags mál um tryggleika, virðing og gleði í læringini, verður tað lættari at skapa eitt umhvørvi, har børnini tora at vera seg sjálv.

Vanar, sum geva frið og nærveru

Smáar gerðir í gerandisdegnum kunnu hava stóran týdning fyri arbeiðslagið í flokkinum:

Vit byrja og enda uppgávur við greiðum boðum.
Vit geva hvørjum øðrum tíð at tosa liðugt.
Vit brúka stuttar steðgir, tá ið hugurin ella kroppurin krevur tað.
Vit taka ímóti spurningum við forvitni og virðing.
Vit minna hvønn annan á felags reglur uttan skomm.
Vit geva rúm fyri bæði tøgn, rørslu og skapandi arbeiði.
Vit taka trupulleikar upp tíðliga og við ró.

Hesir vanar skulu ikki gera skúladagin stívan. Teir skulu gera hann lættari at kenna seg tryggan í. Tá ið karmarnir eru greiðir, fáa bæði næmingar og lærarar meira orku til at vera skapandi, hugsa sjálvstøðugt og luttaka í felagsskapinum.

Arbeiðið við ró og nærveru heldur fram hvønn dag, í hvørjari samrøðu og í hvørjum flokki. Vit vilja skapa ein skúla, har børnini kenna seg sædd, hoyrd og tikin í álvara. Vit bjóða familjum og áhugaðum at fylgja við í arbeiðinum og lesa meira um gerandisdagin í Frískúlanum í Havn, so vit saman kunnu stuðla undir góðan trivnað og gleði í læringini.