Høgtíðir og merkisdagar geva skúlaárinum ein serligan dám. Teir skapa steðgir í gerandisdegnum, har næmingar og vaksin kunnu savnast um søgur, siðir, tónleik, handverk og felags upplivingar. Í Frískúlanum í Havn verða hesar løtur brúktar til at styrkja bæði trivnað og læring.
Tá ið børn sleppa at taka lut í fyrireikingunum, gerast hátíðirnar meira enn ein dagur í álmanakkanum. Tey læra at samstarva, taka ábyrgd og vísa hvørjum øðrum ans. Samstundis fáa tey innlit í føroyska mentan og í tær ymisku siðirnar, sum familjur og samfeløg bera víðari.
Ein tryggur og virkin felagsskapur verður bygdur í smáum løtum. Ein sangur, ein søga, ein felags máltíð ella ein framførsla kann geva næmingum kensluna av at hoyra til. Soleiðis verða merkisdagar ein natúrligur partur av námsfrøðiliga arbeiðinum.
Í skúlanum kunnu høgtíðir verða hildnar á ymiskan hátt, alt eftir aldri, evni og endamáli. Jól, føstulávint, páskir, grækarismessa, flaggdagur og aðrir dagar kunnu geva íblástur til søgu, myndlist, náttúru og mál. Tað týdningarmesta er, at børnini fáa eina virknan leiklut og ikki bara hyggja at einum tiltaki.
Føroyskur dansur, kvæðalestur og sangur geva mentanarligum dygdum eitt livandi mál. Tá ið børn læra eitt kvæði ella eina gamla arbeiðsgongd, fáa tey samband við bæði fortíð og nútíð. Handverk sum ullarbeiði, pappírslist og annað siðbundið arbeiði kunnu samstundis venja tol, neyvleika og hugflog.
Felags løtur skapa eisini rúm fyri teimum, sum ikki altíð taka orðið í vanligari undirvísing. Ein næmingur kann trívast best á palli, ein annar við at smíða leiklutir, og ein triði við at hjálpa til við tónleikinum. Fjölbroyttar uppgávur gera tað møguligt hjá fleiri at kenna seg virkin og týdningarmikil.
Ein merkisdagur kann knýta fleiri lærugreinir saman. Í sambandi við ein náttúrudag kunnu næmingar lesa um fuglar, telja og skráseta tað, teir síggja, og tekna ella skriva um upplivingarnar. Á tann hátt verður ein felags túrur til gransking, málvenjing og skapandi arbeiði í senn.
Tá ið skúlin arbeiðir við føroyskum fuglalívi, verður náttúran ein lærubók uttan veggir. Næmingarnir kunnu fylgja við árstíðunum, hoyra ymisk fuglaljóð og læra um ábyrgdina, vit hava fyri livandi umhvørvinum. Greinin um fuglalívið í Føroyum vísir, hvussu eitt slíkt evni kann vekja forvitni og gera læringina ítøkiliga.
Á jólum og øðrum hátíðum er eisini upplagt at arbeiða við frásagnum, yrkingum og myndum. Børnini kunnu saman bera siðir úr Føroyum saman við siðum aðrastaðni, uttan at gera munirnar til eina kapping. Hetta styrkir virðingina fyri fjølbroytni og gevur teimum eitt breiðari sjónarhorn.
Ein greiður kalendari kann hjálpa skúlanum at skapa góða javnvág ímillum gerandisdagar og serligar hendingar. Niðanfyri eru dømi um, hvussu ymiskir merkisdagar kunnu verða brúktir námsfrøðiliga:
| Hending | Virksemi | Tað, næmingarnir læra |
|---|---|---|
| Jólahald | Sangur, søgur, handverk og felags løta | Samstarv, siðir og frásøgn |
| Føstulávint | Grýluklæði, myndlist og spøl | Hugflog, rørslu og felagsskap |
| Páskir | Náttúruarbeiði, lesing og skapandi uppgávur | Árshjól, vón og nýggjan vøkstur |
| Flaggdagur | Føroyskur sangur, søga og litir | Mentan, mál og samleiki |
| Náttúrudagur | Túrur, fuglaskoðan og skráseting | Gransking, ábyrgd og umhvørvisvit |
| Skúlasýning | Framførsla, framsýning og foreldraluttøka | Sjálvsálit, samskifti og gleði |
Slík uppseting skal ikki skiljast sum ein fastur leistur. Skúlin kann laga innihaldið eftir næmingahópinum og teimum evnum, sum eru aktuell í løtuni. Ein lítil hending kann vera líka gevandi sum ein stór framførsla, um hon gevur pláss fyri nærveru og felags ábyrgd.
Foreldur og familjur hava ein týdningarmiklan leiklut, tá ið høgtíðir og merkisdagar verða tiknir upp í skúlanum. Tey kunnu deila søgur úr egnum barnaárum, vísa eitt handverk, læra børnini ein sang ella hjálpa við eini framsýning. Soleiðis verður sambandið millum heim og skúla styrkt á ein náttúrligan hátt.
Ein lítil listaframførsla kann geva børnum dirvi at vísa tað, tey hava arbeitt við. Í hesi listaframførsla síggja vit, hvussu ein løta fyri foreldrum kann verða bæði einföld og hugnalig. Tað er ikki neyðugt við stórum pallsetingum; tað týdningarmikla er, at næmingarnir fáa eina trygga rammu at deila arbeiði og gleði í.
Skúlin kann eisini bjóða nærumhvørvinum inn við at samstarva við eldri fólk, listafólk, feløg og onnur, sum hava vitan um føroyska mentan. Slík vitjan kann geva nýggj sjónarhorn og vísa børnunum, at læring fer fram allastaðni, har fólk møtast og deila royndir.
Hátíðarhald skulu vera fjølbroytt og atkomulig. Summi børn dáma at syngja og standa framman fyri øðrum, meðan onnur helst vilja arbeiða aftan fyri pallin. Tí er gott at bjóða ymiskar leiklutir: at lesa upp, gera pynt, taka myndir, hjálpa yngri næmingum ella skipa fyri eini verkstovu.
Skipanin eigur eisini at taka atlit at ljóði, ferð og longd. Ein róligur krókur, greiðar avtalur og møguleiki fyri steðgi kunnu gera stóran mun hjá børnum, sum verða ov nógv ávirkað av nógvum fólki og larmi. Tá ið allir næmingar kenna seg tryggar, kunnu teir betur njóta felags upplivingina.
Virðing fyri ymiskum trúar- og familjusiðum er ein natúrligur partur av hesum arbeiði. Skúlin kann leggja dent á felagsskap, mentan og læring, samstundis sum børn og foreldur verða møtt við opinleika. Á tann hátt gerast merkisdagar brúgvar í staðin fyri mørk.
Góð fyrireiking ger tað lættari at skapa eina hugnaliga og innihaldsríka hátíð. Næmingarnir kunnu vera við til at velja sangir, gera arbeiðsætlan, býta uppgávur og meta um dagin aftaná. Tá ið teirra egnu hugskot verða tikin í álvara, fáa teir størri ábyrgdarkenslu og betri samband við úrslitið.
Nøkur einføld meginreglur kunnu hjálpa skúlanum at varðveita bæði gleði og námsfrøðiligt innihald:
Tá ið skúlin savnar hesi arbeiðshættir í einum felags skúlaári, verður álmanakkin ein livandi partur av læringini. Hátíðirnar fáa innihald, og gerandisdagurin fær smáar løtur at gleða seg til.
Frískúlin í Havn kann halda fram við at lata føroyskar siðir, náttúru, list og felagsskap ganga hond í hond. Lesið meira um virksemi skúlans, fylgið við í komandi tiltøkum og takið lut, tá ið børnini bjóða til sang, sýning, verkstovu ella aðra felags løtu. Saman kunnu vit gera høgtíðir og merkisdagar til minnir, sum næmingarnir bera við sær víðari.