Lærarar og foreldur arbeiða saman um skúlans trivnað
Ein góður skúladagur verður til í felag. Tá lærarar og foreldur hava somu ætlan um tryggleika, virðing og gleði í gerandisdegnum, merkja børnini, at tey hoyra til eitt sterkt og umsorganarfullt felagsskap. Samstarvið gevur teimum støðufesti bæði í skúlanum og heima.
Trivnaður snýr seg um meira enn, at næmingurin hevur tað gott í løtuni. Hann fevnir eisini um at kenna seg sæddan, hoyrdan og tiknan í álvara. Í einum tryggum umhvørvi tora børn at spyrja, royna, gera mistøk og læra av teimum.
Frískúlin í Havn leggur dent á eitt virðiligt og mennandi skúlaumhvørvi, har faklig læra og persónlig menning ganga hond í hond. Hetta krevur opið samskifti millum heim og skúla, greiðar karmar og vilja at finna góðar loysnir saman.
Sama fatan av góðum trivnaði
Lærarar síggja næmingin í einum sosialum og fakligum høpi, meðan foreldur kenna barnið úr einum øðrum gerandisumhvørvi. Báðar sjónarvinklar eru neyðugar, um skúlin skal skilja, hvussu barnið mennist, hvat gevur orku, og nær tørvur er á eyka stuðli.
Ein felags fatan verður skapt, tá partarnir tosa um, hvat virðing, ábyrgd og felagsskapur merkja í verki. Tað kann snúgva seg um at lurta eftir øðrum, taka allar við í spæli og arbeiði, halda avtalaðar reglur og hjálpa, tá onkur hevur tað trupult.
Opið samskifti gevur tryggleika
Gott foreldrasamstarv byggir á regluligt og erligt samskifti. Smáar fráboðanir um framstig, avbjóðingar ella broytingar í atburði kunnu gera stóran mun, tí trupulleikar verða tiknir upp, áðrenn teir vaksa seg stórar. Samskiftið skal vera sakligt, virðiligt og altíð hava barnsins tørv sum miðdepil.
Lærarin kann greiða frá, hvussu næmingurin arbeiðir í flokkinum, meðan foreldrini kunnu lýsa, hvussu barnið hevur tað heima. Tá hesar upplýsingar verða settar saman, verður lættari at laga undirvísing, væntanir og stuðul til einstaka barnið.
Foreldur eru virknir samstarvspartar
Foreldur stuðla skúlans arbeiði við at vísa áhuga fyri skúladegnum, lurta eftir barninum og skapa góðar vanar heima. Ein friðarlig løta til lesing, fyrireiking og práting um dagin kann styrkja bæði sjálvsálit og ábyrgdarkenslu hjá næminginum.
Samstarvið verður enn ríkari, tá foreldur taka lut í felags tiltøkum, samkomum og mentanarligum virksemi. Føroysk kvøða, dansur, handverk, bókadagar og framførslur geva familjunum høvi at síggja, hvussu børnini læra saman og hvørji virði skúlin byggir á. Kunnleiki um hjálpsemi og virðing kann eisini verða eitt gott grundarlag fyri felags orðalagi heima og í skúlanum.
Ein felags gerandisur skapar støðufesti
Børn trívast best, tá tey kenna aftur væntanirnar í ymsum umhvørvum. Tað merkir ikki, at heim og skúli skulu vera eins, men at boðskapurin um virðing, ábyrgd og umsorgan er greiður báðum staðni. Støðufesti ger tað lættari hjá næminginum at vita, hvussu hann kann handfara ósemjur og avbjóðingar.
| Øki | Skúlin kann gera | Foreldur kunnu gera |
|---|---|---|
| Samskifti | Lurta, greiða frá og taka trupulleikar í álvara | Tosið róligt og deilið viðkomandi vitan |
| Felagsskapur | Tryggja, at øll sleppa upp í part | Stuðla vinabondum og vísa rúmligheit |
| Ábyrgd | Geva næmingum hóskandi uppgávur | Lata børnini royna sjálvi og hjálpa við tørvi |
| Læra | Skapa fjølbroyttar og mennandi løtur | Vísa áhuga fyri arbeiðinum og spyrja inn til tað |
| Trivnaður | Fylgja við líðan og samspæli | Boða frá broytingum ella stúranum tíðliga |
Saman kunnu lærarar og foreldur eisini hjálpa barninum at finna ein hóskandi javnvág millum frítíð, svøvn, skúlating og skíggjatíð. Tað er neyðugt at tosa við børnini um ábyrgd í talgilda heiminum og um skynsama nýtslu av peningi og korti; ráð um trygga kortnýtslu kann geva foreldrum eitt ítøkiligt útgangsstøði til slíkt prát.
Tá næmingurin hevur serligan tørv
Onkuntíð broytist trivnaðurin hjá einum barni. Tað kann vísa seg sum minni orka, mótloysi, ófriður, afturhaldni ella trupulleikar við at vera saman við øðrum. Lærarar og foreldur eiga tá at reagera við forvitni heldur enn skuldseting og kanna, hvat liggur aftanfyri atburðin.
Ein felags ætlan kann fevna um smá og greið stig: hvør skal tosa við barnið, hvørjar karmar skulu broytast, og nær fylgt verður upp. Næmingurin eigur at verða tikin við í samrøðuna eftir aldri og førleika, so stuðulin kennist sum hjálp og ikki sum ein revsing.
Mentan og felagsskapur styrkja tilknýtið
Skúlin er eitt stað, har børnini læra um seg sjálvi, onnur og samfelagið. Tá tey syngja føroyskar vísur, dansa, arbeiða við hondunum ella framføra fyri øðrum, fáa tey møguleika at uppliva eydnu, stoltleika og felags ábyrgd. Slíkar løtur stuðla sosialari menning á ein natúrligan hátt.
Foreldur kunnu vísa virðing fyri hesum virksemi við at taka lut, lurta og spyrja inn til upplivingarnar. Tá heimini síggja mentanarliga arbeiðið sum ein týdningarmiklan part av læruni, fær næmingurin eina greiða kenslu av, at skapan, rørsla, mál og søga hava pláss í skúlanum.
Samstarvið byggir á áliti
Álit verður bygt upp gjøgnum smáar gerðir í gerandisdegnum. At halda avtalaðir tíðir, geva boð í góðari tíð og tosa við rætta persónin, tá okkurt órógvar, vísir børnunum, hvussu vaksin arbeiða ábyrgdarfullt saman. Tað ger eisini samskiftið einfaldari, tá avbjóðingar stinga seg upp.
Lærarar og foreldur kunnu vera ósamd um einstakar avgerðir, men ósemja nýtist ikki at skaða samstarvið. Virðing, greiðar grundgevingar og vilji at lurta gera tað møguligt at finna eina loysn, sum tekur atlit at barninum og felagsskapinum. Soleiðis verður skúlin eitt stað, har børnini læra, at munir kunnu handfarast við áliti.
Ein felags ábyrgd fyri skúladegnum
Trivnaður verður ikki skapaður av einum einstøkum tiltaki ella einum einstøkum vaksnum. Hann veksur fram í máta, sum fólk heilsa, lurta, seta mørk, biðja um hjálp og taka ábyrgd. Lærarar og foreldur hava ymiskar leiklutir, men felags mál: at geva børnunum tryggar karmar at vaksa og læra í.
Setið tí regluligt orð á tað, sum riggar væl, og takið smáar avbjóðingar upp, áðrenn tær verða ov stórar. Við nærveru, opinleika og felags virðum kunnu heim og skúli skapa ein gerandisdag, har næmingarnir kenna seg vælkomnar og hava hug at luttaka.
Lat samstarvið byrja við einari greiðari samrøðu, einum vinarligum boðum og einum felags ynski um, at hvørt barn skal uppliva tryggleika, gleði og virðing í skúlanum. Tað er ein ábyrgd, sum lærarar og foreldur kunnu bera saman, dag fyri dag.
