Á Frískúlanum í Havn verður eitt nýtt leikpláss ment við íblástri úr føroysku náttúruni. Steinar, sandur og onnur natúrlig tilfari skapa eitt umhvørvi, har børn kunnu røra seg, spæla saman og finna sínar egnu loysnir. Leikplássið verður ein livandi partur av skúladegnum heldur enn bara eitt stað at fara út í fríkorterinum.
Hugskotið byggir á ynskið um eitt trygt og fjølbroytt øki, sum gevur rúm fyri hugflogi, kropsligari menning og felagsskapi. Her kunnu børnini byggja, grava, flyta, kanna og fortelja søgur við einfaldum tilfari, sum kennist aftur úr teirra egna umhvørvi.
Ein vanligur sandkassi gevur óteljandi møguleikar, tí sandurin kann verða til vegir, fjøll, tunnlar, køkur og smáar bygdir. Tá steinar verða lagdir afturat, fær spælið fleiri víddir. Børnini kunnu flokka teir eftir stødd og liti, brúka teir sum markørar ella gera teir til partar av einari søgu.
Natúrligt tilfar gevur ikki somu, lidnu upplivingina hvørja ferð. Eitt leikvirki við føstum funktiónum vísir ofta beinanvegin, hvussu tað skal brúkast, meðan sandur og steinar lata børnini sjálv skapa reglurnar. Tað styrkir sjálvstøðugt hugflog, samstarv og evnini at síggja fleiri møguleikar í somu støðu.
Tilfarið verður valt við atliti at trygd, haldføri og góðum sansaupplivingum. Slættir steinar í ymiskum støddum, reinur sandur og natúrligir kantar kunnu geva børnunum munandi fleiri sansaligar royndir enn slætt plast og metall.
Føroyar eru merktar av gróti, sandi, vindi og sjógvi. Hetta landslagið verður endurspeglað í nýggja leikplássinum, so børnini fáa eitt ítøkiligt samband við náttúruna rundan um seg. Steinar úr Føroyum gera staðið serligt og kunnu skapa samrøður um, hvussu oyggjarnar eru bygdar upp.
Leikplássið kann eisini brúkast í undirvísing. Lærarar kunnu arbeiða við formum, vekt, máting, frásøgnum og myndlist. Eitt einfalt steinbrot kann verða byrjanin til eina samrøðu um veður, lendið, fuglar ella søguna hjá einum staði. Soleiðis verður útiøkið eitt eyka lærurúm.
Á sama hátt sum plantukassin við urtagarði letur børnini arbeiða ítøkiliga við náttúruni, kann sand- og steinøkið geva teimum eina kropsliga og skapandi uppliving av føroyska umhvørvinum. Tað er lætt at skilja, at tað, sum liggur nær okkum, eisini kann verða ein týdningarmikil partur av læringini.
Børn læra nógv, tá tey sleppa at brúka hendurnar. At grava ein djúpan veit, royna at gera eina brúgv ella finna út av, hvussu nógv sandur skal til fyri at fylla eitt hol, krevur bæði hugsan og royndir. Tað er læring, sum fer fram í ferðini, meðan børnini eru upptikin av einum veruligum spæli.
Í sandinum venja tey fínmotorikk, samstundis sum kropslig rørslu kemur í spæl, tá steinar verða fluttir, bøur verða gjørdir og leiðir verða gingnar. Børnini kunnu arbeiða einsamøll eina løtu og síðani bjóða øðrum við í eina verkætlan. Hvør einstakur kann luttaka á sínum egna støði.
Aldursblandað spæl hevur serliga góðar møguleikar á einum slíkum øki. Yngri børn herma eftir teimum eldru, meðan eldri børn kunnu taka ábyrgd og greiða frá sínum hugskotum. Hetta samsvarar væl við aldursblandaðu verkætlanirnar, har ymiskir førleikar kunnu koma til sjóndar í sama arbeiði.
Eitt gott leikpláss skal rúma fleiri sløgum av spæli. Summi børn vilja grava og byggja, onnur vilja leypa, bera, syngja ella skapa søgur. Við opnum økjum og smáum krókum kunnu børnini skifta millum friðarligt og virkið spæl uttan, at øll noyðast at gera tað sama.
Tá børnini skulu semjast um, hvussu ein bygging skal síggja út, venja tey samskifti og felags ábyrgd. Tey læra at bíða eftir tørni, broyta ætlan og taka ímóti hugskotum frá øðrum. Sostatt verður leikurin eisini ein natúrligur partur av sosialu menningini.
Føroyskur dansur, sangur og frásøgn kunnu eisini fáa pláss uttandura. Ein rundur steinur kann gerast miðdepil í einari søgu, og ein sandrundleikur kann verða karmur um eina framførslu. Á henda hátt kann leikplássið knýta saman náttúru, mentan og gleði í læringini.
Natúrligt tilfar krevur regluligt eftirlit. Lærarar og børn kunnu saman kanna, um sandurin er reinur, um steinarnir liggja støðugt, og um økið er lætt at koma runt í. Hetta kann gerast til ein part av dagliga virkseminum, har børnini læra at taka ábyrgd av felags umhvørvinum.
Tryggleiki merkir eisini, at leikplássið skal geva rúm fyri ymiskum førleikum. Tað skulu vera greiðar gonguleiðir, støðugir flatar og møguleikar at taka lut uttan at renna ella klatra. Samstundis skal økið hava nóg mikið av avbjóðingum til, at børn kunnu vaksa við uppgávunum.
| Tilfar | Hvat tað gevur | Hvat skal havast í huga |
|---|---|---|
| Sandur | Sansauppliving, bygging og frítt skapandi spæl | Skal haldast reint og turt |
| Slættir steinar | Flokking, vekt, mynstur og søgur | Skulu vera uttan hvassar kantar |
| Grót og kantar | Kropsligar avbjóðingar og náttúrukenslu | Mugu tryggjast væl og eftirkannast |
| Træ og greinar | Brúgv, rásir og bygningar | Skal vera sterkt og væl viðlíkahildið |
Við røttum karmum kann nýggja leikøkið verða brúkt alt árið. Um summarið er sandurin lættur og heitur, meðan regn og vindur kunnu geva øðrvísi møguleikar at kanna spor, rennandi vatn og broytingar í lendinum. Um veturin kann økið verða eitt stað, har børnini síggja, hvussu náttúran broytist.
Frískúlin leggur dent á eitt trygt, virkið og virðiligt felagsskaparumhvørvi. Eitt leikpláss við steinum og sandi passar væl inn í hesa hugsjón, tí tað sameinir frælsi við ábyrgd og læring við spæli. Tað gevur eisini møguleika at arbeiða við føroyskum frásagnum og bókmentum, sum sæst í tilgongdini til føroyskan bókmentaarv.
Nýggja leikplássið verður tí eitt stað, har børn kunnu kanna heimin við hondunum, skapa saman og finna gleði í tí einfalda. Við føroyskum steinum undir fótum og sandi í spannini fær skúlagerandisdagurin eitt nýtt, natúrligt rúm. Stuðlið verkætlanini og fylgið við, hvussu leikplássið tekur skap á Frískúlanum í Havn.