Frískúlin í Havn er ein sjálvstøðugur skúli, har børnini verða møtt sum heil menniskju við ymiskum førleikum, áhugamálum og tørvi. Skúlagongdin snýr seg tí ikki bert um faklig úrslit, men eisini um trivnað, forvitni, felagsskap og møguleikan hjá hvørjum næmingi at vaksa í egnum tempo.
Námsfrøðiliga arbeiðið byggir á eina trúgv upp á, at læring verður sterkast, tá ið barnið kennir seg trygt, sætt og tikið í álvara. Í einum slíkum umhvørvi fær næmingurin dirvi at seta spurningar, royna nýggjar leiðir og læra av bæði mistøkum og sigrum.
Henda hugsanin kemur til sjóndar í undirvísingini, í samskiftinum millum børn og vaksin og í teimum felags upplivingunum, sum mynda skúladagin. Frískúlin og námsfrøðiliga meginreglan okkara eru sostatt tætt knýtt at einum gerandisdegi, har umsorgan og faklig menning ganga hond í hond.
Eitt gott læringsumhvørvi byrjar við tryggleika. Børn læra betur, tá ið tey vita, at vaksin eru nærverandi, rættvís og til reiðar at hjálpa. Tí verður dentur lagdur á virðing í samskiftinum, greiðar karmar og eitt felagsskaparligt umhvørvi, har øll hava ein natúrligan lut.
Trivnaður verður ikki sæddur sum nakað, ið kemur aftaná fakligu læringina. Hann er ein fortreyt fyri henni. Tá ið næmingurin kennir seg heima í flokkinum og á skúlanum, verður lættari at luttaka, samstarva og taka ábyrgd av egnum arbeiði.
Í gerandisdegnum merkir hetta eisini, at rúm er fyri samrøðu og steðgi. Lærarin fylgir við, hvussu børnini hava tað, og stuðlar teimum í at seta orð á kenslur, ósemjur og tørv. Soleiðis verður sosial menning ein natúrligur partur av námsfrøðini.
Á Frískúlanum verður næmingurin sæddur sum ein virkin luttakari í egnu læringini. Tað merkir, at børnini fáa møguleika at kanna, royna, velja og greiða frá. Undirvísingin kann tí taka støði í spurningum, upplivingum og áhugamálum, sum børnini hava við sær inn í skúlastovuna.
Lærarin hevur framvegis eina týðandi leiðandi leiklut, men leikluturin er eisini at skapa karmar, har næmingurin kann taka stig sjálvur. Við góðum spurningum, fjølbroyttum uppgávum og nærverandi vegleiðing verður barnið eggjað til at hugsa sjálvstøðugt og síggja samband millum ymisk fak.
Ein slíkur arbeiðsháttur gevur pláss fyri munum. Summi børn arbeiða best við orðum, onnur við myndum, rørslu, tónleiki ella ítøkiligum tilfari. Tá ið læringin kann fara fram á ymiskan hátt, verða fleiri førleikar og styrkir sjónligir.
Námsfrøði er ikki avmarkað til bøkur og talvur. Í einum fjølbroyttum skúladegi kunnu børnini læra gjøgnum handverk, spæl, samrøður, frásagnir og felags verkætlanir. Slíkir arbeiðshættir geva bæði fakliga vitan og royndir við at samstarva, lurta og loysa uppgávur saman.
Mentanin hevur eisini ein natúrligan sess í læringini. Føroyskur dansur, sangur, siðir og søgur knýta børnini at málinum og søguni, samstundis sum tey uppliva gleði og felagsskap. Á skúlanum hevur dansur og sangur verið partur av morgunupplivingini og víst, hvussu mentanarlig virksemi kann geva degnum orku og samleika.
Bókadagar, framførslur og skapandi arbeiði geva næmingum møguleika at vísa, hvat teir duga. Tá ið børnini framføra fyri øðrum, arbeiða við einum handverki ella deila eina søgu, venja tey bæði fakligar og persónligar førleikar.
| Øki | Hvussu arbeiðið kann síggjast | Námsfrøðiligt virði |
|---|---|---|
| Faklig læring | Lesing, skriving, rokning og kanning | Vitan, fatan og arbeiðslag |
| Skapandi læring | Handverk, tónleikur, leikur og framførsla | Hugflog, dirvi og sjálvsálit |
| Felagsskapur | Samstarv, samrøða og felags uppgávur | Ábyrgd, empati og samskifti |
| Føroysk mentan | Søgur, dansur, sangur og siðir | Málsligur og mentanarligur samleiki |
Føroyskar søgur geva børnunum eitt felags rúm, har tey kunnu lurta, ímynda sær og seta spurningar. Í frásøgnini møta tey persónum, støðum og hendingum, sum kunnu vísa teimum nakað um bæði fortíð og nútíð. Samstundis styrkja søgurnar orðfeingi, frásagnarførleika og evnini at skilja onnur sjónarmið.
Ein skúlakvøld við søgu og frásøgn kann savna børn, foreldur og starvsfólk um føroyskar frásagnir. Tá ið læring flytur seg út um vanliga skúlastovuna og inn í felags upplivingar, verður hon ofta sitandi leingi í minninum.
Samskifti millum ættarlið hevur somuleiðis stórt virði. Tá ið eldri borgarar vitja skúlan, fáa børnini høvi at lurta eftir lívsroyndum og spyrja um eitt samfelag, sum var øðrvísi enn tað, tey kenna í dag. Ein slík vitjanin á Frískúlanum kann byggja brýr millum ættarlið og gera søguna persónliga.
Ein góður skúli verður mentur í samstarvi. Foreldur kenna sítt barn á ein serligan hátt, meðan lærarar síggja barnið í einum sosialum og fakligum høpi. Tá ið hesar vitanir verða deildar í álitisfullum samskifti, verður lættari at stuðla barninum á ein samanhangandi hátt.
Samstarvið snýr seg um meira enn boð og kunning. Tað fevnir um felags ábyrgd fyri trivnaði, læring og menning. Foreldrafundir, samrøður og felags tiltøk geva møguleika at tosa um gerandisdagin og finna loysnir, tá ið tørvur er á tí.
Skúlin hevur eisini eina felags ábyrgd fyri at varðveita eitt gott umhvørvi. Starvsfólk, næmingar, foreldur og leiðsla kunnu øll vera við til at skapa ein mentan, har virðing, hjálpsemi og opinleiki eru sjónlig í verki.
Ein námsfrøðilig meginregla fær fyrst veruligt innihald, tá ið hon sæst í teimum smáu valunum hvønn dag. Tað kann vera, hvussu ein vaksin tekur ímóti einum barni um morgunin, hvussu ein ósemja verður loyst, ella hvussu ein uppgáva verður lagað til ymiskan tørv.
Í praksis kann dentur verða lagdur á hesi øki:
Tá ið námsfrøðiliga hugsanin verður knýtt at dagligum arbeiði, verður skúlin eitt stað, har børnini bæði læra um heimin og læra at vera partur av honum. Tað er í hesum samspælinum millum vitan, umsorgan og felagsskap, at Frískúlin finnur sítt serliga virði.
Frískúlin í Havn bjóðar einum umhvørvi, har børnini kunnu mennast fakliga, sosialt og skapandi. Lesið meira um skúlan, virksemið og gerandisdagin á heimasíðuni, fylgið við í tiltøkum og lærið námsfrøðiligu hugsanina at kenna. Takið samband við Frískúlan fyri at fáa nærri kunning um skúlagongd, innskriving og møguleikarnar fyri tykkara barn.